Archive for Listopad 2018

#304E: How to program descending (reversed) page numbering in WORD (supposedly impossible) – descriptions and instructions with a working example and template


Motto: „Everything that is possible to define in our thoughts, is also possible to accomplish in the physical reality – we only have to contribute the appropriate hard work and wisdom to find a way of accomplishing it” (disclosure of the philosophy of totalizm)

In today’s world, increasingly greater emphasis is placed on speed and convenience. For example, in order to find the latest information as quickly and as conveniently as possible, instead of using the previously traditional way of adding every new message to the end of given document, nowadays such a new message is added to the beginning of document – as for example this is currently practiced in the so-called internet „blogs”. However, adding a new message to the beginning of the document raises the problem with page numbering. After all, if a given document has its own „list of content”, and its pages are numbered in the traditional way (i.e. ascending, from the first to the last), then after adding something to the beginning of the document it is necessary to renumber the pages in the entire „list of content”. Fortunately, this problem can easily be eliminated if the pages are numbered in a descending order, i.e. when the first page has the highest number, and each next page has a number by one smaller, up to the last page – which has the number 1. With such a decreasing numbering of pages, if something new will be added to the beginning of the document, then in the „list of content” it is enough to give the page number of this newly-added information – without the need to renumber all pages of the entire „list of content”. No wonder that increasingly more users of computer word-processors are seeking a way of numbering the web pages in a document into such a descending order. Here, in these explanations, I am to inform the reader how to do such a reverse numbering in Microsoft’s WORD – and I am to provide a working example and a template showing how I pre-programmed my own WORD for solving this particular problem of descending page numbers. (Notice, that about the fact of solving the problem of making WORD to number pages in the descending order in my publication [13], I have already directed the reader’s attention above on this web page in §2 from the „part #F”.)

The Microsoft word-processor called „WORD” at present is probably the most widely used in the world generator of written documents. I have been using it since 2011 – when available to me became its version enabling easy pre-programming and use of the Polish alphabet. (Previously I used „Word Perfect”, in which the programming and use of Polish letters was possible much earlier than in WORD – so then from Word Perfect I only needed to translate my documents into the WORD format.) The reader probably also uses the WORD. On 2018/11/11, Google reported that in the entire world WORD is used by around 1.2 billion people – i.e. the WORD uses almost every seventh present inhabitant of Earth. In spite of this, if in the worldly internet someone is looking for information, how in WORD the pages of a document can be numbered in the descending (reversed) order, the answer which he/she probably will find in there, will be that in the Microsoft WORD the descending page numbering is impossible – for an example of just such answers see at the following address: – I quote: „Word’s page numbering is designed to number in ascending order, not descending therefore there is nothing you can change in the page numbering that would make Word do this – sorry.”; or see the address: – I quote: „reverse page order is what you are trying to do is impossible”. If in turn one seeks a similar information in the Polish-language internet (i.e. seeks the information about the descending/reversed numbering of pages in WORD), then it turns out that until my publication of these descriptions, absolutely nothing about such numbering could be found in Polish. In other words, although almost every seventh present inhabitant of Earth uses WORD, also almost every seventh present inhabitant of Earth does NOT know how to make his/her WORD to number pages in the descending order.

I personally deeply believe in the truth of the findings of my philosophy of totalizm (with which the reader can become familiar through the web page named „totalizm.htm„) – one among which findings I quoted in the „motto” to this item. This finding, taking the form of the intellectual law working in our physical world, states that „everything that is possible to define in our thoughts, is also possible to accomplish in the physical reality – we only have to contribute the appropriate hard work and wisdom to find a way of accomplishing it„. The truth of this law I established as a result of many years of development of still the only in the world true Theory of Everything called the „Concept of Dipolar Gravity” (Kodig) – with which theory the reader can become familiar through my web page named „dipolar_gravity.htm„. Just in order to identify and confirm the existence and actual work of this intellectual law, I had to analyze a huge amount of evidence, and to draw many logical conclusions that are supported by empirical observations resulting from my previous discovery of the existence and operation of the so-called „ULT” – means the „universal language of thought” described (together with the above intellectual law) in subsection I5.4.2 from volume 5, and in subsection JB7.3 from volume 7, of my monograph [1/5]. In turn the evidence confirming work of this law, as well as the language of „ULT”, I researched practically and analysed theoretically for the period of almost entire my life – links to some among results of this research and analysis I provided on my Polish web page named „skorowidz.htm” under the key words from above motto (which key words in the Polish langauge read: „wszystko co jest możliwe do pomyślenia, jest też możliwe do urzeczywistnienia – tyle że pracą i mądrością trzeba znaleźć sposób jak tego dokonać„). So when on the internet I read this information, which discourages people to act and hides the truth (i.e. that allegedly in the WORD the descending page numbering cannot be achieved), my mind refused to accept what other people have written on this subject. After all, to facilitate and enable the creation of many different algorithms for numbering subsequent pages, WORD introduced the possibility of defining page numbering with simple and unambiguous equations and arithmetic operations (similar to the expressions used in the first computer programming languages and the first electronic calculators), as well as with simple and unambiguous logical expressions (type „if” or „compare” from the first computer programming languages). In addition, to the WORD were embedded two „system variables„, which contain quantitative data enabling calculations required for implementing many different page numbering principles, including calculations for the descending numbering of pages. Namely, WORD introduced a system variable named PAGE – in which the current number of a given page is contained, and a system variable called NUMPAGES – in which the total number of pages of a given document is stored. Only that the complete information, how to use properly all these tools, for example to program the descending numbering of pages, until the time of writing these explanations here, somehow could NOT be found on the internet. In other words, although in a rather primitive form, still WORD contains all the tools allowing numbering of pages in descending order – while the problem of the to-date inability of users to get such a descending page numbering comes down to the lack of commonly available knowledge and skills how to properly use of these tools.

After drawing the above logical conclusion that the WORD includes all the tools required to obtain the descending (reversed) page numbering, and after determining from the descriptions and examples of these tools that they were programmed in WORD according to principles of the simplest and the most unambiguous coding, I decided to contribute my personal time into the laborious finding of a way, „how to accomplish” in WORD such a descending page numbering. It took me almost a full day of work, but I finally found the way to do it. The secret of this success turned out to be the knowledge of how must be programmed a formula that calculates in WORD such a descending (reversed) page numbering. My formula, which works, is programmed as follows:
T-{ = { NUMPAGES } – 3 – { PAGE } + 1 }
– where the number shown above as 3, actually represents the page number of the last page from the „list of content” section of my document numbered in ascending order. My ability to correctly develop this formula resulted from the practical knowledge I accumulated during my studies and at the beginning of my scientific career. This is because at that time I had a lot to do with the very first languages of computer programming, which were just formulated on very similar to these WORD-like page numbering principles of the simple and unambiguous way of formulating commands given to a computer. For example, such a demanding of the strict observance of principles for simple and unambiguous formulating of commands was the famous first Polish programming language called MOST (meaning „BRIDGE”), with the use of which during the times of my university studies in 1964 to 1970, and also around times of my preparation to the defence of my doctorate in 1974, were programmed first Polish-produced computers „Odra” from the Wrocław’s factory „Elwro”. In addition, at a time when I was still living in Wrocław, I additionally supplemented the scarce full-time earnings of a scientist-adjunct at the Technical University of Wroclaw, working simultaneously part-time as a scientific adviser to the research and development centre of the Wrocław computer producing factory called at that time the MERA-ELWRO. In that capacity of a scientific adviser I carried out industrial research on the principles of programming arithmetic operations carried out by the electronic calculators produced at the time – although the main reason for which I was employed by Elwro of that time was the development of engineering software – including engineering programming languages such as NEL and 2CL developed in Elwro, or my own JAP („JAP „=” Language of Automatic Programming „: see the descriptions of this first Polish semi Object-Oriented language in the scientific articles of my authorship published in: „The Journal of Technology of Aerospace and Motor Industry”, number 2/1973, pages 16-19, and also the scientific journal called „Mechanik”, issue 4/1973, pages 175 -178). An example of the most sophisticated form of such programming with the strict adherence to principles of simple and unambiguous formulating computer commands was the used at that time in electronic calculators, the so-called „Odwrotna Notacja Polska (ONP)” – in English called the „reverse Polish notation (RPN)„. (I wonder if the reader has ever encountered, or still remembers, electronic calculators using such ONP-RPN.) About the results of my research on electronic calculators later I even wrote a scientific article of the following editorial data: Dr Eng. Jan Pająk – „Construction and operation of electronic calculators”, Polish scientific and technical journal „Przegląd Mechaniczny”, no. 17/1979, pages 5-9). That practical experience in programming that required observance of strict rules of a simple and unambiguous formulating commands to computers was additionally deepened and expanded with the theoretical knowledge during my post emigration from Poland lecturing in Software Engineering on a number of different universities – on several of which I was employed on positions of a Professor. That lecturing included, among others, the most basic programming language called „Assembler” – although its main component were almost all the programming languages of these times. In addition, one of many topics that I practically worked through with my students during the so-called „case studies” was the preparation of software that simulates the operation of electronic calculators. In turn one of the practical fruits of those research on programming calculators has become, among others, the preliminary development in May 2005 of the type of universal virtual calculator called „All in One” (currently available on my web page named „all_in_one.htm„). Although in order to be able to „conquer the world„, that calculator would require further refinement so that it would be made more „user friendly” than in its initial version, still the knowledge that I gathered during programming of it remains with me until today. Note that shortly after developing this „All in One” calculator, I lost my employment in New Zealand. Thus also disappeared simultaneously a need to invest my further effort and time into this topic with strictly professional orientation, which I researched just to earn my „everyday bread”.

While explaining above how useful in my own case was the knowledge that I gathered during time of my learning and researching, I cannot refrain from digressing here, that shockingly many people I talked to in my life criticized programs, principles and methods from the period of their learning. They also expressed regrets that the schools and universities to which they attended did NOT teach them anything useful – that would be beneficial for their later adult life. In my own case, everything that I learned at school, at the university, and while researching and writing my doctorate, repeatedly and often turned out to be useful in my adult life and at my professional work. Furthermore, the discussions I often had with my professional colleagues (i.e. with other scientists), including those who graduated from the most famous universities in the world, unambiguously revealed that my professional knowledge and preparation are several levels better than theirs. It is for these reasons that in my publications I do not keep secret that my life experience shows that in times when I was studying and working in Poland, The Technical University of Wrocław was one of the best, if not actually the best, technical university in the world – for details in this matter see „part #E” (e.g. item #E1), from my web page named „rok_uk.htm„, or see links under the key words „Politechnika Wrocławska najlepszą uczelnią świata 1960-80” (meaning „The Technical University of Wrocław, the best university in the world 1960-80”) from my Polish web page named „skorowidz.htm„. What a pity that when after working at several professorial post at foreign universities I tried to donate my knowledge and experience to my native country, and one of the new universities in Poland offered me the position of a Professor in Information Technology, the Polish Ministry of University Education which usurps the right to dictate to the Polish universities whom they are allowed or NOT allow to employ, did NOT approve that job offer – its decision was justified by the claim that I do NOT have the required IT knowledge!

The essence of practical knowledge resulting from the above-mentioned my life experiences in programming with the observance of principles of pedantically simple and unambiguous formulation of commands to computers could be summarized in several items – which I am going to provide below in the order from the most important to increasingly less important. In these items I am to omit everything that is NOT associated with programming in WORD the descending page numbering (there is more requirements similar to those provided below – however, there is no point in listing them all). And so, when writing the commands as to „what” and „how” WORD should do while implementing our formula for calculating the number assigned to a given page, we must make sure that:

1: The implementation of our formula never generates a negative value (i.e. less than zero). After all, while pre-programming of the page numbering algorithms, WORD creators have NOT prepared their programs for the situation that at some phase the calculations of next page number, a negative page number can be generated. Thus, for example, entering the simple command of the subtraction { PAGE – 2 } into one’s formula, would generate a negative value while calculating the PAGE number equal to 1 – the effect of reaching such negative value would be the jamming of WORD and suspension of further implementation of one’s formula.

2: All variables, numerical values and operators from our formula were written in a way that allows them to be easily and unambiguously identified. For example, WORD requires that each number, each variable, and each operator, are surrounded by single spaces on both sides, while „system variables” are additionally enclosed in curly braces { } entered NOT by typing them from a keyboard, but by pressing „Ctrl + F9”.

3: Each formula was unmistakably calculated in one-step phases, from its left side to its right side. Therefore, at every stage of calculating this formula the WORD must be clearly informed „what” and „how” should be done.

4: The page numbering formula did NOT use our private variables, but only numeric values. This in turn means that whenever in a given document changed are numerical values inscribed in our page numbering formula, we must also update the written form of this formula.

Before I provide and describe here the precise instruction and examples on how to program „step-by-step” our WORD for the descending numbering of pages, I should first describe here my document, for which I have solved and pre-programmed this page numbering problem. The reason is that the description of such a document will allow the reader to better understand from where are derived numerical values from my formula shown previously, which values the reader also needs to enter into the WORD according to the „step-by-step” instructions given below. And so, the solution to the problem of descending page numbering in the Microsoft’s WORD, in my case was needed for preparing the „volume T” of the publication [13] distributed for free from the web page named „tekst_13.htm” – which although written mostly in Polish still includes the vital sections translated to English to explain for the benefit of English-speaking readers the key information that one may need. The entire publication [13] contains a set of all my posts to blogs of the philosophy of totalizm (almost a half of which posts is written in English). For writing publication [13] I used the English version of the word-processor „Microsoft Office Word 2003”, and only then I translated the ready [13] into PDF format, thus making it resistant to possible attachment of computer viruses – after all, documents written WORD are NOT protected against such attachment of viruses by persons, institutions or software with criminal motivations. (As I live in New Zealand, it is impossible for me to get a Polish version of WORD.) In my publication [13] the „volume T” is composed out of three multi-page so-called „sections”. These sections are mutually separated from each other by appropriately pre-programmed „section breaks” – means by „intersectional boundaries”. To place such a „section break” somewhere into WORD document, in the „menu” one needs to click on the English command called „Insert”, then to choose from „Section break types” the right type of section one wants to be implemented on the pages preceding a given „section break”. The first „section” in my „volume T” is the „title page” of that volume. The second section is the multi-page „list of content” (which includes the titles of posts published in all volumes of the publication [13]). The page numbers from these first two sections are programmed into ascending order – except that traditionally for the „title page” I have suspended the showing of page number, while page numbering from the „list of content” is a continuation of page numbering from the title page. It is only the third section of my „volume T” that contains the contents of most recent posts to the blogs of totalizm. Thus, I have decided to number in the descending order only the pages from this third section, adding a capital letter T before each page number and a hyphen separating this T from the given page number. I have introduced this decreasing numbering of pages so that I do NOT have to renumber all „lists of content” concerning this „volume T” after each addition to the beginning of it the newest post to blogs of totalizm that I just published on the internet.

To provide the reader with the examples that illustrate of what I am explaining in this post, independently of the descriptions provided here, I also attach here two sample documents in WORD containing just such a descending page numbering that I developed. The first of these examples is simply the attached in WORD the entire „volume T” from my publication [13] – here is the link to it:

Volume T (posts number #333 to #300, 12pt) – in WORD format

Notice, however, that the „volume T” I add here only after publishing in the internet this post number #304E to blogs of totalizm with the information provided here – so that I am able to include into the „volume T” also that post #304E. Moreover, in order to NOT increase later the consumption of my labour due to need for exchanging the older „volume T” for its newer versions each time I publish the next new post – after this first publication on the internet the above „volume T” in WORD format will NOT be updated any more. (Hence, the content of „volume T” in WORD format available here, with the passage of time will become increasingly shorter than the content of „volume T” in PDF format that is offered from the web page named „tekst_13.htm”.) The second example of the document that I attach here, also is the prepared in WORD format short sample „template” based on the structure of the „volume T”. In this template, instead of content, individual pages are only provided with subtitles informing to which section of the document they belong. Here is the link to this template:

The template of the „volume T” in WORD (contains: the „title page” and 2 pages of the „list of content” with the ascending numbering of pages, plus 5 pages of the text of „volume T” with descending page numbering)

It is worth noting here that the sections named the „title page” and the „list of content” from this template can be partially deleted – which means that after such a deletion a document in the WORD will be produced, in which, for example, all pages are numbered in the descending order. Alternatively, its „title page” and „list of content” can be extended to more than the current number of pages – but it must be remembered that in the numbering of pages from the third section, the number 3 of pages numbered in ascending order should be replaced by the total number of pages to which the first two of its sections will be stretched. In addition, the symbol „T-” in the page numbering from the third section can also be replaced with any own symbol, or even can be completely deleted.

It is time now to provide here „step-by-step” instructions, informing with what commands of WORD the last „section” from the „volume T” of my publication [13] obtained the automatically calculated descending (inverted) page numbering. Please note that in these instructions I am using English-language commands for WORD, because I do NOT know e.g. Polish-language equivalents for these commands – as I do not have access to the Polish-language version of the word-processor WORD. Nevertheless, Polish readers will probably easily determine what are the Polish-language equivalents of these commands – after all, they have in front of themselves the Polish version of WORD, and have also the attached to this guide two examples described above that document page numbering in descending (reversed) order. Here is the instruction:

Step 1: Reveal for yourself the areas on pages where page numbering is pre-programmed and shown. To do this, firstly set your document onto presentation of it in the appearance (layout) of printing. For this presentation, click the mouse on the „View” menu, then click in this „View” on the command „Print Layout” (i.e. on its „appearance or layout after printing”). Then, click also the mouse in the same „View” menu at the command „Header and Footer” – to reveal in the reprogrammed document the area of its header or of its footer where the numbering formulas are entered, while when printing a given document – where the numbers of subsequent pages are printed automatically. Because after revealing the headers and footers, WORD can flip through your document to the first page (e.g. my WORD does this), so if this happens then as the last action of this „step 1” you have to move its cursor back to one of the pages in the section where the formula for descending page numbering is to be entered.

Step 2: Reveal the formula that is used to calculate the page numbering in each section of your document. For the purpose of this disclosure, press two keys on your computer keyboard, namely the keys: „Alt + F9” (which pressing, in the „Header” or „Footer” of your written or analyzed document will reveal the formulas that in particular sections of a given document calculate the current numbers of subsequent pages).

Step 3: Modify the page numeration formula for a given section, or enter a completely new (own) formula. For this purpose, if you only change the values of the numbers in my formula that I provided before, or change in it the symbol „T-„, then use the keyboard to write the new values, or a new symbol in place of „T-„, while deleting the old values contained therein (e.g. old 3 from „template”, or the old equivalent of this 3 from „volume T”). However, if you enter a completely new (own) formula, then remember that the required braces pairs { } are NOT allowed to be typed from the keyboard, but you must enter them by pressing the two keys „Ctrl + F9„, and also remember that each „system variable”, each mathematical or logical operator, as well as each numerical value, have to be surround by a single „space” character on both its sides.

Step 4: Close the page numbering formula from the given section of the document that you made visible in „step 2”. To do this, press the two keys of your computer keyboard again, i.e. the keys: „Alt + F9„. This should cause that in the „Header” or in the „Footer” of the document being written or updated, such pressing will change the display of the formula in there, into the calculation from this formula, and displaying, the current page number (i.e. into the displaying of current numerical values representing the numbers of subsequent pages of a given document).

Step 5: Close the area revealed in „step 1” where the page numbering is programmed and displayed, and then save the so-completed document. To do this, click on the „View” menu again, then on its „Header and Footer„. After their closure, in the place where the formula is located, the numbers of subsequent pages should be correctly calculated, formatted and displayed. Also, do not forget that after completing all of these activities, and after convincing yourself that they produce the correct page numbers, you should save on the disk the finished version of the completed document.

* * *

I wish you that in your own endeavours you use productively the above information, explanation, example and template that I altruistically provide here in order to help any God’s fearing neighbour who needs this type of solution or knowledge.

P.S.: This post #304E presents the exact translation to English of the content of Polish post #304 published below. Since the Polish post #304 is already published on blogs of totalizm (e.g. see #304 on blogs or, I prepared this English translation to also publish it on blogs of totalizm as post number #304E – which publishing means that the information from this post appear also in „Volume T” from my publication [13], where it is adopted as the content of post number #304E.

* * *

The above post is an adaptation of item #I2 from my Polish web page (with sections available also in the English language) named „tekst_13.htm” – updated on 17th November 2018, or later. Thus, the reading of the above descriptions would be even more effective from that web page, than from this post here – after all e.g. on the totaliztic web pages are working all (green) links to other related web pages with additional explanations, important texts are highlighted with colours, the descriptions are supported with illustrations, the content is updated regularly, etc. The most recent update of the web page „tekst_13.htm” can be viewed, amongst others, through addresses:

(*) Notice that every address with totaliztic web pages, including all the above web addresses, should contain all totaliztic (my) web pages – including all the web pages indicated in this post. Thus, in order to see any totaliztic (my) web page that interests the reader, it suffices that in one amongst the above addresses, the web page name „tekst_13.htm” is changed into the name of web page which one wishes to see. For example, in order to see the web page named „skorowidz.htm” e.g. from the totaliztic web site with the address , it is enough that instead of this address in the window of an internet browser one writes e.g. the address

It is worth to know as well, that almost each new topic that I am researching on principles of my „scientific hobby” with „a priori” approach of the new „totaliztic science”, including this one, is published in all mirror blogs of totalizm still in existence (the above topic is repeated in there as the post number #304E). In past there were 5 such blogs. At the moment only two out of these first original blogs of totalizm still remain undeleted by adversaries of the new „totaliztic science” and of the moral philosophy of totalizm. These two can be viewed at following internet addresses:
Fortunately, as from 30 October 2018, all posts to blogs of totalizm (almost half of which are in English) are published in Polish „book-like” volumes marked [13] and available in PDF from the web page named „tekst_13.htm”.

With the totaliztic salute,
Dr Eng. Jan Pająk

#304: Jak zaprogramować malejącą (odwróconą) numerację stron w WORD (jakoby niemożliwą) – opisy i instrukcje wraz z działającym przykładem i szablonem dokumentu


Motto: „Wszystko co jest możliwe do pomyślenia, jest też możliwe do urzeczywistnienia – tyle że pracą i mądrością trzeba znaleźć sposób jak tego dokonać” (ustalenie filozofii totalizmu)

W dzisiejszym świecie coraz większy nacisk kładzie się na szybkość i wygodę. Przykładowo, aby możliwie najszybciej i najdogodniej znajdować najnowszą informację, zamiast stosowania uprzednio tradycyjnego dopisywania wiadomości do końca ich wykazu, obecnie dopisuje się je do początka – tak przykładowo jak obecnie czyni się to w tzw. „blogach” internetowych. Takie jednak dopisywanie wiadomości do początka wykazu, wzbudza problem z numeracją stron. Wszakże jeśli dany wykaz ma swój „spis treści”, a jego strony są numerowane w tradycyjny sposób (tj. rosnąco, od pierwszej do ostatniej), wówczas po dopisaniu czegoś do początka wykazu koniecznym staje się też przenumerowanie stron w całym „spisie treści”. Problem ten łatwo jednak wyeliminować, jeśli strony zacznie się numerować malejąco, tj. kiedy pierwsza strona ma najwyższy numer, każda zaś następna numer o jeden mniejszy, aż do ostatniej strony – która ma numer 1. Przy takim malejącym bowiem numerowaniu stron, jeśli coś nowego dopisze się do początka wykazu, wówczas w „spisie treści” wystarczy podać numer strony tej nowo-dopisanej informacji – bez potrzeby ponownego przenumerowania wszystkich stron całego „spisu treści”. Nic więc dziwnego, że coraz więcej użytkowników komputerowych word-processorów szuka sposobu jak ponumerować strony swego dokumentu w takiej malejącej kolejności. W niniejszych moich wyjaśnieniach poinformuję jak to uczynić w WORDzie firmy Microsoft – oraz podam działający przykład i szablon zaprogramowania mojego własnego rozwiązania dla tego problemu WORDa (na fakt istnienia jakiego to działającego rozwiązania zwróciłem już uwagę czytelnika na swej stronie „tekst_13.htm” w §2 z jej „części #F”).

Word-processor firmy Microsoft, zwany „WORD”, obecnie prawdopodobnie jest najszerzej stosowanym w świecie generatorem pisanych dokumentów. Ja go używam od 2011 roku – kiedy to dostępna dla mnie się stała jego wersja umożliwiająca łatwe wprowadzenie i użycie polskiego alfabetu. (Poprzednio używałem Word Perfect, w którym wprowadzenie i używanie polskich literek było możliwe znacznie wcześniej niż w WORD – z niego zaś tylko tłumaczyłem potem swe teksty na format WORDa.) Czytelnik zapewne też już używa WORDa. Dnia 2018/11/11 Google informował, że w całym świecie WORDa używa około 1.2 miliarda ludzi (po angielsku: 1.2 billion) – czyli niemal każdy co siódmy obecny mieszkaniec Ziemi. Na przekór tego, jeśli w światowym internecie szuka się informacji, jak w WORDzie ponumerować strony w kolejności malejącej (odwróconej), odpowiedż jaką zapewne się tam znajdzie, to że malejące numerowanie stron w WORDzie jakoby jest niemożliwe – po przykład takich właśnie odpowiedzi patrz pod następującym adresem: – cytuję: „Word’s page numbering is designed to number in ascending order, not descending therefore there is nothing you can change in the page numbering that would make Word do this – sorry.”; albo pod adresem: – cytuję: „reverse page order is what you are trying to do is impossible”. Jeśli zaś w polskojęzycznym internecie szukać informacji na temat malejącej (odwróconej) numeracji stron w WORD, wówczas się okazuje, że aż do czasu mojego opublikowania niniejszego wpisu do blogów totalizmu oraz opublikowania punktu #I1 z mojej strony o nazwie „tekst_13.htm” – z której wpis ten został adaptowany, absolutnie nic na ten temat po polsku NIE dawało się tam znaleźć.

Ja osobiście głęboko wierzę w prawdę ustalenia mojej filozofii totalizmu (z jaką czytelnik może się zapoznać ze strony o nazwie „totalizm_pl.htm”), jakie to ustalenie przytoczyłem w „motto” do niniejszego wpisu. To ustalenie, przyjmujące formę intelektualnego prawa obowiązującego w naszym świecie fizycznym, stwierdza, że „wszystko co jest możliwe do pomyślenia, jest też możliwe do urzeczywistnienia – tyle że pracą i mądrością trzeba znaleźć sposób jak tego dokonać”. Prawdę tego prawa ja sam ustaliłem jako wynik wieloletniego rozwijania nadal jedynej na świecie Teorii Wszystkiego zwanej „Koncept Dipolarnej Grawitacji” (Kodig) – z jaką to teorią czytelnik może się zapoznać z mojej strony o nazwie „dipolar_gravity_pl.htm„. Aby bowiem zidentyfikować i potwierdzić istnienie i działanie tego intelektualnego prawa, musiałem przeanalizować ogromną ilość materiału dowodowego, a także wyciągać wiele popieranych obserwacjami empirycznymi wniosków logicznych z poprzedniego swego odkrycia faktu istnienia i działania tzw. „ULT” – czyli „uniwersalnego języka myśli” opisywanego (wraz z powyższym intelektualnym prawem) w podrozdziale I5.4.2 z tomu 5, oraz w podrozdziale JB7.3 z tomu 7, mojej monografii [1/5]. Potwierdzający zaś owo prawo materiał dowodowy i język „ULT” badałem praktycznie i przemyśliwałem teoretycznie przez okres niemal całego swego życia – linki do niektórych wyników tych badań i przemyśleń przytoczyłem przy haśle z powyższego motto na swej stronie internetowej o nazwie „skorowidz.htm„. Kiedy więc w internecie czytałem zniechęcające do działania i zakrywające sobą prawdę informacje, iż jakoby malejącej numeracji stron w WORDzie NIE daje się osiągnąć, mój umysł odmówił zaakceptowania tego co inni na ten temat napisali. Wszakże dla ułatwienia i umożliwienia tworzenia wielu odmiennych algorytmów numerowania kolejnych stron, WORD wprowadził możliwość definiowania numeracji stron prostymi i jednoznacznymi równaniami i operacjami arytmetycznymi (podobnymi do wyrażeń używanych w pierwszych komputerowych językach programowania i w pierwszych kalkulatorach elektronicznych), oraz równie prostymi i jednoznacznymi wyrażeniami logicznymi (typu „if” albo „porównuj” z pierwszych komputerowych języków programowania). Ponadto, w WORD wprowadzone zostały dwie tzw. „systemowe zmienne”, jakie zawierają w sobie liczbowe dane umożliwiające przeliczenia wymagane dla zrealizowania wielu odmiennych zasad numerowania stron, w tym także przeliczenia dla malejącej ich numeracji. Mianowicie WORD wprowadził zmienną systemową zwaną PAGE – w jakiej zawarty jest aktualny numer danej strony, oraz zmienną systemową zwaną NUMPAGES – w jakiej zapisana jest całkowita liczba stron danego dokumentu. Tyle, że wyczerpującej informacji, jak wszystkie te narzędzia poprawnie używać np. dla zaprogramowania malejącej numeracji stron, z jakichś powodów aż do napisania niniejszych wyjaśnień niemal NIE dawało się znaleźć w internecie. Innymi słowy, wprawdzie w dosyć prymitywnej formie, jednak WORD ciągle zawiera w sobie wszystkie narzędzia pozwalające na numerowanie stron w malejącej kolejności – zaś problem dotychczasowej niemożności użytkowników aby uzyskiwać taką malejącą numerację stron sprowadza się do braku powszechnie dostępnej wiedzy i umiejętności właściwego użycia tych narzędzi.

Po wyciągnięciu powyższego logicznego wniosku, iż WORD ma w sobie wszystkie narzędzia wymagane dla uzyskania malejącej (odwróconej) numeracji stron, oraz po ustaleniu z opisów i przykładów tych narzędzi, iż zostały one w nim zaprogramowane według zasady najprostrzego i najbardziej jednoznacznego ich kodowania, zdecydowałem się włożyć swój własny czas w pracochłonne znalezienie sposobu „jak zrealizować” w WORD taką malejącą numerację stron. Zajęło mi to niemal cały dzień pracy, jednak sposób tego zrealizowania w końcu znalazłem. Sekretem tego sukcesu okazała się być wiedza jak musi być zaprogramowana formuła wyliczająca w WORD taką malejącą (odwróconą) numerację stron. Moja formuła, jaka zadziałała, zaprogramowana została następująco:
T-{ = { NUMPAGES } – 3 – { PAGE } + 1 }
– gdzie liczba powyżej podana jako 3 faktycznie jest numerem ostatniej strony z sekcji „spis treści” mojego dokumentu. Zdolność do wypracowania tej formuły, wynikła z praktycznej wiedzy jaką zgromadzilem w czasach swych studiów, a także na początku swej kariery naukowej. Miałem bowiem wówczas sporo do czynienia z pierwszymi językami programowania komputerów, jakie były właśnie sformułowane na podobnych do zaprogramowania numeracji stron w WORD zasadach prostego i jednoznacznego formułowania rozkazów wydawanych komputerowi. Przykładowo, takim wymagającym przestrzegania ścisłych zasad prostego i jednoznacznego formułowania rozkazów był słynny pierwszy polski język programowania zwany MOST, którym w czasach moich studiów w latach 1964 do 1970, a także w czasach aż do około czasu obronienia mojego doktoratu w 1974 roku, programowało się pierwsze polskie komputery „Odra” produkowane wówczas we Wrocławskiej fabryce „Elwro”. Ponadto, w czasach kiedy mieszkając jeszcze we Wrocławiu dodatkowo uzupełniałem skąpe wówczas zarobki pełno-etatowego naukowca-adiunkta na Politechnice Wrocławskiej, pracując wtedy równocześnie półetatowo jako doradca naukowy w ośrodku badawczo-rozwojowym wrocławskiej fabryki komputerów zwanej wówczas MERA-ELWRO, prowadziłem też, między innymi, badania dotyczące zasad programowania operacji arytmetycznych realizowanych przez wówczas produkowane kalkulatory elektroniczne – aczkolwiek głównym powodem dla jakich zatrudniony byłem wtedy przez Elwro, było rozwijanie oprogramowania inżynierskiego – w tym inżynierskich języków programownia, takich jak elwrowski NEL i 2CL, czy mój własny JAP („JAP” = „Język Automatycznego Programowania”: patrz jego opisy w naukowych artykułach mojego autorstwa opublikowane w: „Magazynie Technologa Przemysłu Lotniczego i Silnikowego”, numer 2/1973, strony 16-19; oraz „Mechanik”, numer 4/1973, strony 175-178). Przykładem najbardziej wyrafinowanej formy takiego programowania ze ścisłym przestrzeganiem zasad prostego i jednoznacznego formułowania rozkazów, była stosowana wówczas w niektórych kalkulatorach elektronicznych, tzw. Odwrotna Notacja Polska (ONP) – po angielsku: „reverse Polish notation (RPN)”. (Ciekawe czy czytelnik natknął się kiedykolwiek na, lub nadal pamięta, kalkulatory używające ONP.) Na temat wyników tamtych moich badań kalkulatorów elektronicznych później napisałem nawet artykuł naukowy o danych: dr inż. Jan Pająk – „Budowa i działanie kalkulatorków elektronicznych”, polskie czasopismo naukowo-techniczne „Przegląd Mechaniczny”, nr. 17/1979, strony 5-9). Tamto zdobyte jeszcze w młodości doświadczenie praktyczne w programowaniu wymagającym przestrzegania ścisłych zasad prostego i jednoznacznego formułowania rozkazów, zostało dodatkowo pogłębione i poszerzone wiedzą teoretyczną podczas dokonywanego już po wyemigrowaniu z Polski wykładania inżynierii softwarowej (tj. Software Engineering) na szeregu odmiennych uczelni – na kilku z których byłem zatrudniany na profesorskich stanowiskach. Wykładanie to bowiem obejmowało, między innymi, najbardziej podstawowy język programowania zwany „Assembler” – aczkolwiek główną jego składową były niemal wszystkie ówczesne języki programowania. Ponadto, jednym z wielu tematów jaki praktycznie przerabiałem wtedy ze swymi studentami w ramach tzw. „case studies” było przygotowanie oprogramowania symulującego działanie elektronicznych kalkulatorków. Jednym zaś z owoców praktycznych tamtych badań nad oprogramowaniem kalkulatorków stało się wstępnie opracowanie w maju 2005 roku rodzaju uniwersalnego kalkulatorka wirtualnego o nazwie Wszystko w Jednym (dostępnego na mojej stronie o nazwie „all_in_one_pl.htm„). Wprawdzie aby móc „podbić świat”, kalkulatorek ten wymagałby dalszego dopracowania, w celu uczynienia go bardziej niż w jego wstępnej wersji „przyjacielskim dla użytkownika” (tj. bardziej „user friendly”), ale wiedza na jego temat u mnie już pozostała. Tyle, że wkrótce po podjęciu jego opracowania staciłem pracę na nowozelandzkiej uczelni. Stąd zaniknęła też wówczas i potrzeba abym inwestował dalszy swój wysiłek i czas w ów temat o wyłącznie dla mnie zawodowej orientacji zarabiania na swój „chleb powszedni”.

Wyjaśniając powyżej jak to w moim własnym przypadku użyteczna okazała się wiedza jaką poznałem w czasach swej nauki, NIE mogę powstrzymać się tu od dygresji, że szokująco wiele osób z jakimi rozmawiałem w swym życiu, krytykowało programy, zasady i metody ze swego okresu uczenia się i wyrażało żal, że szkoły i uczelnie do jakich uczęszczali NIE nauczyły ich niczego użytecznego – co przydałoby się potem w ich dorosłym życiu. W moim bowiem przypadku, wszystko, czego się nauczyłem w szkole, na uczelni, oraz podczas pisania doktoratu, powtarzalnie i wielokrotnie okazywało się potem użyteczne w moim dorosłym życiu i w pracy zawodowej. Ponadto, dyskusje jakie często prowadziłem ze swymi kolegami zawodowymi (tj. innymi naukowcami), w tym także z tymi co ukończyli najsłynniejsze uczelnie świata, jednoznacznie ujawniały, że moja zawodowa wiedza i przygotowanie są aż o kilka rzędów lepsze od ichnich. To z tych powodów, w swych publikacjach NIE taję, że z mojego doświadczenia życiowego wynika, iż w czasach kiedy ja studiowałem i pracowałem w Polsce, Politechnika Wrocławska była jedną z najlepszych, jeśli nie faktycznie najlepszą, uczelnią techniczną na świecie – po szczegóły w tej sprawie patrz „część #E” (np. punkt #E1), na mojej stronie o nazwie „rok.htm„, lub patrz linki pod hasłem „Politechnika Wrocławska najlepszą uczelnią świata 1960-80” z mojej strony o nazwie „skorowidz.htm„. Jakaż szkoda, że kiedy po odbyciu kilku profesur na zagranicznych uniwersytetach usiłowałem służyć swą wiedzą i doświadczeniem rodzinnemu krajowi, zaś jedna z nowych uczelni w Polsce zaoferowała mi u siebie stanowisko profesora informatyki, polskie ministerstwo szkolnictwa wyższego jakie uzurpuje sobie prawo do dyktowania uczelniom kogo im wolno lub NIE wolno zatrudniać, NIE zatwierdziło owej oferty – swą decyzję uzasadniając iż jakoby NIE posiadam wymaganej wiedzy informatycznej!

Esencję wiedzy praktycznej wynikającej z podanych powyżej moich doświadczeń życiowych programowania z przestrzeganiem zasady pedantycznie prostego i jednoznacznego formułowania wydawanych poleceń możnaby ująć w kilku punktach – jakie teraz tu przytoczę w kolejności od najważniejszej do coraz mniej istotnej. W punktach tych pomijam wszystko co NIE wiąże się z programowaniem w WORD malejącej numeracji stron (wymagań bowiem, podobnych do podanych poniżej, w programowaniu komputerów istnieje znacznie więcej – jednak NIE ma tu sensu wyliczanie ich wszystkich). I tak, pisząc nakazy „co” i „jak” WORD powinien uczynić podczas realizowania naszej formuły wyliczania numeru przyporządkowanego danej stronie, musimy upewnić się aby:
1: Realizacja naszej formuły nigdy NIE generowała wartości mniejszej od zera. Wszakże programując numerację stron, jej twórcy NIE przygotowali swego programu na sytuację, iż jakaś faza wyliczania kolejnego numeru danej strony może wygenerować stronę ujemną. Stąd przykładowo wpisanie w swą formułę rozkazu odejmowania { PAGE – 2 } , podczas wyliczania numeru strony 1 wygenerowałoby właśnie wartość ujemną – co zablokowałoby dalszą realizację naszej formuły.
2: Wszystkie zmienne, wartości liczbowe i operatory z naszej formuły były pisane w sposób jaki pozwala ich łatwe i jednoznaczne identyfikowanie. Przykładowo, WORD wymaga aby każda liczba, każda zmienna, oraz każdy operator, z obu swych stron otoczone były spacjami, zaś „zmienne systemowe” dodatkowo były ujęte w nawiasy klamrowe { } wprowadzane NIE poprzez ich wpisywanie klawiaturą, a wpisywane poprzez wyciśnięcie „Ctrl + F9”.
3: Każda formuła dawała się bezbłędnie realizować w fazach jedno-krokowych, od swej strony lewej, ku swej stronie prawej. Stąd na każdym etapie realizowania tej formuły WORD musi być klarownie poinformowany „co” i „jak” powinien uczynić.
4: Formuła numerowania stron NIE używała naszych prywatnych zmiennych, a jedynie wartości liczbowe. To zaś praktycznie oznacza, że kiedykolwiek w danym dokumencie zmienią się jakieś wartości liczbowe wpisane w naszą formułę numerowania jego stron, my musimy także zaktualizować zapis owej formuły.

Zanim też przytoczę tu i opiszę precyzyjną instrukcję i przykład, jak „krok-po-kroku” zaprogramować swego WORDa na malejącą numerację stron, powieniem najpierw opisać tu mój dokument, dla jakiego zaprogramowanie to wykonałem. Opis bowiem tego dokumentu pozwoli czytelnikowi lepiej zrozumieć skąd się wzięły wartości liczbowe z mojej formuły pokazanej uprzednio, zaś wpisywanej do WORDa zgodnie z instrukcją „krok-po-kroku” podaną poniżej. I tak, rozwiązanie problemu malejącej numeracji stron w microsoft’owym WORD mi było potrzebne do napisania „tomu T” oferowanej tutaj darmowej publikacji [13] zawierającej zestaw wszystkich moich wpisów do blogów filozofii totalizmu. Do pisania publikacji [13] ja bowiem używałem angielskojęzycznej wersji word-processora „Microsoft Office Word 2003”, poczym jedynie tłumaczyłem potem gotową [13] na format PDF, co nadawało jej odporność na ewentualne doczepianie do niej wirusów komputerowych – wszakże dokumenty pisane WORDem NIE są zabezpieczone przed takim doczepianiem wirusów przez osoby, instytucje, lub software o przestępczych celach działania. (Przy moim zamieszkiwaniu w Nowej Zelandii, zdobycie polskojęzycznej wersji WORD’a, dla mnie jest niemożliwe.) W mojej publikacji [13] jej „tom T” składa się z trzech wielostronnicowych tzw. „sekcji”. Sekcje te są wzajemnie poodzielane od siebie odpowiednio zaprogramowanymi „section break” – czyli „granicami między-sekcjowymi”. Aby w WORD wprowadzić gdzieś taką „section break”, w jego „menu” trzeba myszą kliknąć na pozycję po angielsku zwaną „Insert” (jej polskiej nazwy NIE znam – aczkolwiek słowo „insert” znaczy „wpisz pomiędzy”), poczym wybrać z „Section break types” właściwy typ sekcji jaki chce się aby był realizowany na stronach poprzedzających dany „section break”. Pierwszą „sekcję” mojego „tomu T” stanowi „strona tytułowa” owego tomu. Drugą zaś jego sekcję stanowi jego wielostronicowy „spis treści” (obejmujący tytuły wpisów ze wszystkich tomów publikacji [13]). Numery stron w tych pierwszych dwóch sekcjach są zaprogramowane rosnąco – tyle że tradycyjnie dla „strony tytułowej” wstrzymałem ukazywanie się jej numeru strony, zaś numeracja stron w „spisie treści” jest kontynuacją numeracji stron ze strony tytułowej. Dopiero trzecia sekcja mojego „tomu T” zawiera właściwe zestawienie treści kolejnych wpisów do blogów totalizmu. To jedynie strony w tej trzeciej sekcji postanowiłem numerować malejąco, dodając przed każdym numerem jej strony dużą literę T oraz myślnik oddzielający ową T od liczby numeru strony. To malejące numerowanie stron wprowadziłem aby NIE musieć przenumerowywać wszystkich „spisów treści” dotyczących owego „tomu T” po każdym dodaniu do jego początka nowego i właśnie opublikowanego w internecie wpisu do blogów totalizmu. Aby dokładniej zilustrować czytelnikowi przykładami to co wyjaśniam w niniejszym wpisie, do przytoczonych tu opisów załączam też aż dwa przykładowe dokumenty zawierające właśnie taką malejąca numerację stron jaką wypracowałem. Pierwszym z tych przykładów jest załączony w formacie WORD cały ów „tom T” – oto link do niego:
Tom T (wpisy numer #333 to #300, 12pt) – w formacie WORD
Odnotuj przy tym, że ów „tom T” dodaję tu dopiero po uprzednim opublikowaniu w internecie wpisu #304 do blogów totalizmu z niniejszymi informacjami – tak aby ów wpis #304 móc już zawrzeć w owym „tomie T”. Ponadto, aby NIE zwiększać potem swej pracochłonności poprzez wymienianie tego „tomu T” na jego coraz nowsze wersje za każdym razem kiedy opublikuję w nim następny nowy wpis – po owym pierwszym umieszczeniu w internecie tego „tomu T”, NIE będę dalej już go aktualizował. (Stąd treść „Tomu T” w WORD z upływem czasu będzie coraz bardziej krótsza niż treść „Tomu T” w formacie PDF.) Drugim przykładem dokumentu jaki tu dołączam, jest przygotowany też w formacie WORD krótki przykładowy „szablon” (po angielsku „template”) bazujący na układzie owego „tomu T”. W owym szablonie, zamiast treści, poszczególne strony są jedynie opatrzone napisami informującymi do której sekcji dokumentu strony te przynależą. Oto link do tego szablonu:
Szablon tomu T w WORD (zawiera: „stronę tutułową” i 2 strony „spisu treści” o rosnącej numeracji stron, plus 5 stron tekstu „tomu T” o malejącej numeracji stron)
Warto przy tym odnotować, że sekcje „strona tytułowa” oraz „spis treści” tego szablonu, dają się częściowo wydeletować – co spowoduje, że po takim wydeletowaniu otrzyma się dokument w WORD, w którym np. wszystkie strony są ponumerowane malejąco. Alternatywnie, jego „stronę tytułową”, jak i „spis treści” można porozciągać na większą niż mają one obecnie liczbę stron – trzeba jednak też pamiętać aby w formule numerowania stron z trzeciej jego sekcji liczbę 3 stron numerowanych rosnąco zastąpić sumaryczną liczbą stron na jaką pierwsze dwie jego sekcje zostaną porozciągane. Ponadto symbol „T-” w numeracji stron z trzeciej jego sekcji można także zastąpić dowolnym własnym symbolem, lub nawet całkiem go wydeletować.

Czas więc aby przytoczyć tu instrukcje „krok-po-kroku”, informującą jakimi rozkazami WORDa w ostatniej „sekcji” z owego „tomu T” mojej publikacji [13] uzyskałem automatycznie wyliczaną malejącą (odwróconą) numerację stron. Odnotuj przy tym, że w niniejszej instrukcji podaję angielskojęzyczne rozkazy WORDa, ponieważ polskojęzycznych odpowiedników dla tych rozkazów NIE znam – NIE mam bowiem dostępu do polskojęzycznej wersji tego word-processora. Niemniej polscy czytelnicy zapewne z łatwością ustalą jakie są polskojęzyczne odpowiedniki tych rozkazów – mają przecież przed sobą polskie wersje WORD’a, oraz mają też załączone do niniejszej instrukcji powyżej opisane dwa przykłady dokumentów numerujących strony w malejącej (odwróconej) kolejności. Oto owa instrukcja:

Krok 1: Ujawnij sobie do wglądu miejsca na stronach gdzie numeracja stron jest zaprogramowana i pokazywana. W tym celu najpierw ustaw swój dokument na zaprezentowanie go w wyglądzie (układzie) drukowania. Dla takiego zaprezentowania najpierw kliknij myszą na menu „View”, potem zaś kliknij w owym „View” na pozycję „Print Layout” (tj. na jego „wygląd czy układ po wydrukowaniu”). Następnie kliknij też myszą w tym samym menu „View” na jego pozycję „Header and Footer” (tj. „nagłówek” i „stopka”) – aby ujawnić w przeprogramowywanym dokumencie miejsce w jego nagłówku lub w jego stopce gdzie wpisywane są formuły numeracji, zaś przy drukowaniu danego dokumentu – automatycznie drukowane są numery kolejnych stron. Ponieważ po ujawnieniu „nagłowka” i „stopki” WORD może przewertować nasz dokument do pierwszej strony (np. mój WORD tak właśnie czyni), jeśli więc tak się stanie wówczas jako ostanie działanie tego kroku 1 trzeba przerzucić jego kursor z powrotem do którejś ze stron w sekcji jaką programujemy na malejącą numerację.

Krok 2: Ujawnij formułę jaka jest użyta do wyliczania numeracji stron w każdej sekcji danego dokumentu. W celu tego ujawnienia wyciśnij dwa przyciski swej klawiatury komputerowej, tj. przyciski: „Alt” + „F9” (co w „Header” lub we „Footer” pisanego lub analizowanego dokumentu ujawni ci właśnie formuły, które w poszczegółnych sekcjach danego dokumentu wyliczają numery ich kolejnych stron).

Krok 3: Zmodyfikuj formułę wyliczania stron dla danej sekcji, lub wpisz całkowicie nową (własną) formułę. W tym celu, jeśli zmieniasz jedynie wartości liczbowie w mojej formule jaką przytoczyłem uprzednio, lub zmieniasz w niej np. symbol „T-„, wówczas klawiaturą wypisz nowe wartości, lub nowy symbol w miejsce „T-„, deletując klawiaturą zawarte tam stare wartości (np. stare 3 z „szablonu”, lub stary odpowiednik owego 3 z „tomu T”). Jeśli jednak wpisujesz całkowicie nową (własną) formułę, wówczas pamiętaj, że wymaganych par nawiasów klamrowych { } NIE wolno ci wpisywać klawiaturą, a musisz je wpisać poprzez wyciśnięcie dwóch klawiszy „Ctrl + F9”, a także pamiętaj, że każdą zmienną systemową, każdy operator działania, a także każdą wartość liczbową musisz z obu stron otaczać pojedyńczymi spacjami.

Krok 4: Zamknij uwidocznioną w „kroku 2” formułę numerowania stron z danej sekcji dokumentu. W tym celu ponownie wyciśnij dwa przyciski swej klawiatury komputerowej, tj. przyciski: „Alt” + „F9”. To zaś w „Header” lub we „Footer” pisanego lub aktualizowanego właśnie dokumentu zamieni wyświetlenie istniejącej tam formuły, w wyegzekwowanie działania tejże formuły (tj. w pokazywanie aktualnych wartości liczbowych reprezentujących numery kolejnych stron danego dokumentu).

Krok 5: Zamknij ujawnione w „kroku 1” miejsce gdzie numeracja stron jest zaprogramowana i pokazywana, oraz zachowaj gotowy dokument. W tym celu ponownie kliknij myszą na menu „View”, potem zaś na jego pozycję „Header and Footer” (tj. „nagłówek” i „stopka”). Po ich zamknięciu, w miejscu gdzie znajduje się formuła, powinny pokazać się poprawnie wyliczone i sformatowane numery kolejnych stron. NIE zapomnij też, aby po wykonaniu wszystkich tych działań, oraz po przekonaniu się iż produkują one poprawne numery stron, zapisać sobie na dysku gotową wersję ukończonego dokumentu.

* * *

Życzę produktywnego użycia w swej działalności powyższych informacji, wyjaśnień, przykładów i szablonu jakie tu altruistycznie dostarczam aby w ten sposób móc dopomagać każdemu bliźniemu potrzebującemu tego typu rozwiązania lub wiedzy.

Uwaga: na życzenie czytelników jestem gotowy dodatkowo udoskonalić powyższe opisy. Jeśli więc ktoś z czytelników zwróciłby moją uwagę na ewentualny brak klarowności którychś z przytoczonych powyżej wyjaśnień lub instrukcji, czy na jakąś niedoskonałość któregoś z dołączonych do opisów moich przykładów już sprawdzonego w działaniu rozwiązanie dla problemu malejącej numeracji stron, wówczas z chęcią dopiszę tu co będzie dodatkowo wymagane, lub udoskonalę to co już tu opisane.

* * *

Powyższy opis, formuła, instrukcja, szablon i przykład jak zaprogramować swego WORDa na drukowanie malejącej numeracji stron, są adaptowane z punktu #I1 (w „części #I”) mojej strony internetowej o nazwie „tekst_13.htm” (aktualizacja datowana 15 listopada 2018 roku, lub później). Stąd czytanie i rozumienie głównych informacji niniejszego wpisu byłoby nawet bardziej efektywne z tamtej strony internetowej „tekst_13.htm”, niż z niniejszego wpisu – wszakże na owej stronie działają wszystkie (zielone) linki do pokrewnych stron z dodatkowymi informacjami, użyte są kolory, ilustracje i widea, zawartość jest powtarzalnie aktualizowana, itp. Najnowsza aktualizacja strony „tekst_13.htm” już została załadowana i udostępniona wszystkim chętnym pod następującymi adresami:

Na każdym z powyższych adresów staram się udostępniać najbardziej niedawno zaktualizowane wersje wszystkich moich stron internetowych. Stąd jeśli czytelnik zechce z „pierwszej ręki” poznać prawdy wyjaśniane na dowolnej z moich stron, wówczas na którymkolwiek z powyższych adresów powinien uruchomić „menu2_pl.htm” zestawiające zielone linki do nazw i tematów wszystkich stron jakie dotychczas opracowałem, poczym w owym „menu2_pl.htm” wybrać zielony link do strony jaką zechce przeglądnąć i kliknięciem „myszy” uruchomić ową stronę. Przykładowo, aby owo „menu2_pl.htm” uruchomić z powyżej wskazanego adresu , wystarczy aby w adresie tym nazwę strony „petone_pl.htm” zastąpić nazwą „menu2_pl.htm” – poczym swą wyszukiwarką wejść na otrzymany w ten sposób nowy adres . W podobny sposób jak uruchamianie owego „menu2_pl.htm” czytelnik może też od razu uruchomić dowolną z moich stron, nazwę której już zna. Przykładowo, aby uruchomić moją stronę o nazwie „skorowidz.htm” np. z witryny o adresie , wystarczy aby zamiast owego adresu witryny wpisać w okienku adresowym wyszukiwarki następujący nowy adres .

Warto też wiedzieć, że niemal każdy NOWY temat jaki ja już przebadałem dla podejścia „a priori” nowej „totaliztycznej nauki” i zaprezentowałem na tym blogu, w tym i niniejszy temat, jest potem powtarzany na wszystkich lustrzanych blogach totalizmu, które ciągle istnieją (powyższa treść jest tam prezentowana we wpisie numer #304). Początkowo istniało aż 5 takich blogów. Dwa ostatnie z tamtych początkowych blogów totalizmu, jakie ciągle NIE zostały polikwidowane przez licznych przeciwników „totaliztycznej nauki” i przeciwników wysoce moralnej „filozofii totalizmu”, można znaleźć pod następującymi adresami:

Z totaliztycznym salutem,
Dr inż. Jan Pająk

P.S. Ponieważ niemal połowa wpisów do blogów totalizmu jest równoczesnie publikowana zarówno po polsku jak i w języku angielskim, zdecydowałem że w obu tych językach powinien także być opublikowany temat aż tak istotny dla dobra i postępu użytkowników internetu, jak zaprezentowana w powyższym wpisie „odwrócna (malejąca) numeracja stron w WORDzie”. (Po polsku poszukiwane przez użytkowników, jednak dotychczas dla nich niedostępne, zasady owej malejącej numeracji stron już opublikowałem też we wpisie numer #304 do blogów totalizmu – np. patrz #304 na blogu czy na blogu .) Dlatego w punkcie #I2 z powyżej linkowanej strony „tekst_13.htm” temat ten już opublikowałem po jego przetłumaczeniu na język angielski – tak aby mogły z niego korzystać także i inne narodowości, oraz np. Polacy (emigrancji) bardziej już biegli w języku angielskim niż w specjalistycznym języku polskim.

#303E: NZ plan for a trail of Catholic pilgrimages – is it likely that the possible sacred place of the „burning bush” manifestation from the beach in Petone has a chance to be included in it?


Motto of videos #J3xyz: „Even if you act alone and believe that you are the only person in the entire world who does a given something, in fact your actions are one of numerous components of a much larger plan implemented and coordinated by God, in the completion of which God engages many appropriately inspired people.”

Videos #J3xyz: Everything that God does and allows to be manifested through either nature or through words and actions of people, actually is an essential part of a gigantic divine plan oriented toward the well-being of many people (e.g. the plan for educating and progressing of the entire humanity) – even if it looks only like something insignificant or temporary. The method of God’s acting that always makes each event or each move approved or implemented by Him to be a component of some larger divine plan, causes that also my witnessing of the burning bush of seaweed described in item #J3 on the web page named „petone.htm”, may only seem to be unimportant and accidental, however it for sure is one among segments of a greater plan that God is just putting into practice. About just such a role of the „elementary component of a larger divine plan” fulfilled by each event and by every manifestation, I have known already for a long time from a whole range of theoretical premises. For example, one of these premises is the philosophical principle that every event or every manifestation is a result of some cause, which in turn is an outcome of yet another proceeding cause, while the primary cause of the entire such chain of causes-and-effects must be God Himself. Another kind of such premises provide results of my research on the God’s methods of action, described on a whole series of web pages linked through keywords from my Polish web page named „skorowidz.htm”. Still another theoretical premise is the operation of the divine system of governing, educating and examining people, which I described in item #J5 on the web page named „petone.htm”. But the most interesting is, that already have been given to me the chance to learn the first empirical confirmation, that the above my sighting of the burning bush from the beach in Petone, is just one among numerous fragments of a larger divine plan. This first empirical confirmation was revealed to me on the occasion of the announcement by the NZ Catholic Church that the Sunday, 7th October 2018, was the annual day of prayer for the Venerable Suzanne Aubert. The church has been carrying out the process of her canonization to the saint since a number of „human years”, and now it appeals to believers for praying to God regarding revealing the miracles that are necessary to approve her for the sainthood. In turn the visible link and the reason due to which slowly is revealing itself the direct relationship that exist between my sighting of the burning bush in Petone, and that spiritually-important plan of canonization of Suzanne Aubert, is the announcement publicised in the already widely disseminated publications on this subject, that when this canonization is successful, then the church will create in NZ a trail of religious pilgrimage in the footsteps of Suzanne Aubert. The point is that a fragment of this trail will run near the place in Petone, where I saw that burning bush of seaweed described in item #J3 on the web page named „petone.htm”. So if God’s intention in showing to me this burning bush was the future official recognition of this area as a „Christianly Holy” place, then that larger divine plan, the small component of which was, among others, showing to me the burning bush, probably will include, among other things, a way of incorporating this holy place into the trail of a future religious pilgrimage in the footsteps of Suzanne Aubert. After all, in the love of God for all people, and also in the life philosophy of the Venerable Suzanne Aubert, is embedded the principle of equal treatment of all people and everything – regardless of the religion and race to which they are categorized. So if in the future the trail of permanent pilgrimage discussed here is actually created, then according to this principle, and also to logic, its component should also include the opportunity for pilgrims to visit the described here special place from Petone – where they will be able to pray to God for everything about which is already known to them, that in other holy places of the world it can get the blessing of fulfilment. Unfortunately, though this principle and logical conclusion are quite obvious, in present times, when there are over 1000 different branches of Christianity, while each of them focuses its attention on whatever separates it from others and each considers itself to be „that only correct one”, the inclusion into the Catholic route of pilgrimage a holy place initiated due to prayers of the Presbyterians, will NOT be simple nor easy task at all. After all, only in a tiny Petone inhabited by less than 7000 people (as determined by census of 2013), I already know about the existence and work of at least 11 churches, each one of which gathers believers from a drastically different branch of Christianity (i.e. I already know about the following churches – although I suspect that Petone may have even more of them: Congregational Christian Church Of Samoa – 132 Cuba St, Greek Orthodox Community Church – 23 Bay St, HCUC – Wesley Multicultural Methodist Chruch – 42 Nelson St, Petone Baptist Church – 38 Buick St, Petone Spiritualist Church – 88 Richmond St, The Salvation Army Church – 72 Cuba St, Sacred Heart Catholic Church – 41 Britannia St, St Augustine’s Anglican Church – 12 Britannia St, St David’s Multicultural Church – 2 Britannia St, The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints – 2 Kensington Ave, The Olive Tree Church – 476-486 Jackson St). But Petone is NOT the town with the largest number of different churches – after all, the human settlements surrounding Petone, e.g. Wainuiomata, Lower Hutt, and Wellington, have such churches (and hence also religious subdivisions) even much more. Also I never noted that any of these churches would have a will to maintain an official relationships or cooperation with any other – although we know, that such a cooperation was practiced on every day basis not only by Suzanne Aubert but also by other clergy of her time. So probably, in order to be able to officially include the Presbyterian place of „burning bush” from Petone into the path of Catholic pilgrimages, needed would be a lot of prayers, many further God’s interventions, as well as significant effort and good will of many people who believe that the attention should be focused on what mutually connects us, instead on what divides us. Furthermore, in the current fragile situation of deepening atheism and the lack of responsibility, far-sightedness, vision and biblical knowledge among today’s people, additionally still worsened due to uplifting of walls that divide individual branches of Christianity, also would be needed many intense prayers for help and inspiration from God to find such a solution that in the future would NOT place any church nor its faithful in a difficult or losing situation, no matter what in long-term God has pre-planned regarding the blessing of New Zealand and its people with making available to them the Christian holy place already potentially pre-announced by showing the „burning bush” from the beach in Petone. So hereby I present to interested people links to three in my opinion most important videos available to everyone free of charge in, which (videos) probably illustrate, among others, the discreetly inspired and given to us by God fragments of His larger plan in that matter. (Note, that almost all videos and publications about Suzanne Aubert, including the ones linked below, are in English.)

Links to video #J3x from the address: (1:20 min – click on the above link to watch the video): In New Zealand, means in the country most of inhabitants of which are either emigrants or descendants of emigrants, the process of canonization for the sainthood of a French immigrant, Venerable Suzanne Aubert (1935-1926) has been initiated – see web pages accessible through Google and dedicated to this extraordinary woman, who until today induces a wide admiration and the deepest respect. After all, the achievements and philosophy of life of that emigrant, when are compared to whatever was accomplished and in what believe even the most prominent people born locally, looks very pale and shallow. For example, she created an unique for NZ, new religious order of Catholicism, named the „Sisters of Compassion”. She took care of sick, orphans, bastards, elderly, infirm, and those whom society rejected. She also opened the first in NZ kitchen serving free soup to starving people – which kitchen works to this day and modelled on which are increasingly more similar kitchens being created recently in NZ. She created also a free system of social assistance. She was a friend of Maoris – on the help and advice of who they relied on as on the proverbial Elijah. She wrote many impressive publications devoted to the treatment of various illnesses with New Zealand herbs. Her religious order also became the largest in her time NZ producer of herbal medicines that actually cured illnesses of that time (means medicines much better than those used today – after all present drugs usually only ease symptoms instead of curing the illness, thus typically they cause the greed-fuelling life-long dependency on taking them – for details see items #I1 to #I3 from my web page named „healing.htm”). She was a pioneer of the medicinal use of marijuana – thus, in contrast to today’s politicians and some pseudo-moralists (who are only able to forbid for all people of whatever bad consequences a few individuals begin to abuse), she knew that everything that God created and made available to us can serve both, for good and for evil, so the actual progress and morality do NOT depend on forbidding, but on learning how to utilise the good that is caused by given something and avoid evil consequences of given something. Her motivation to act was that „all people are equal – no matter what religion they practice and from what country they come”, and that help should be provided immediately and in the very place where a given evil came into being. So let us all pray that God quickly reveals the miracles associated with this extraordinary woman – which by the Catholic church are required for proclaiming her a saint. After all, in today’s increasingly hypocritical and deviated world, she provides an increasingly more needed example of human moral values and an unsurpassed role model.

Links to video #J3y from the address: (0:30 min – click on this link to view the video): This video illustrates the planned route of religious pilgrimages around New Zealand in the footsteps of Suzanne Aubert – along which route the already published materials have been suggesting that the Catholic Church promises to open to interested faithful the trail of pilgrimages soon after Suzanne Aubert will be declared a saint. It is a very constructive, morally correct and religiously needed initiative. After all, the European experience regarding Catholic pilgrimage trails has already proven how excellent job is done in that area. For example, the church not only supervises and maintains these trails so well, that typically pilgrims have not only the safe and highly educational journeys, but also an access to free or cheap basic meals and to night accommodation. Thus, the implementation of the same principles in NZ would allow that pilgrims with even most modest financial resources are able to visit practically entire New Zealand quite cheaply, and to admire God’s magnificence and wonders which God has given to this normally one of the most expensive in the world and at the same time one of the most magnificent tourist countries. After all, volunteers from the Catholic Church will take care of everything along the entire route of these pilgrimages. By a „chance” it also has happened, that in many sections of this pilgrimage route, the government of New Zealand has already built tourist cycling routes that allow for a cheap and very interesting travel by bicycle (or even on foot). At the same time, the route of these pilgrimages coincides with the most beautiful and touristy the most interesting locations worth visiting in New Zealand – which locations are NOT only destinations for visits of tourist groups and individuals organized by official agencies, but also hide numerous miracles and extraordinary features of NZ that officially are ignored, but described in many of my publications. Links to the most important among these officially ignored extraordinary features will be provided in the caption under next (lowest: #J3z) of three videos linked from here. Also notice that the planned trail of this pilgrimage runs through Wellington, which is very close to the beach and cross from Petone described in item #J3 from the web page named „petone.htm” – about which location gradually revealed are various events and premises suggesting that with a great probability it is a „Christian holy place”, and thus that under the weight of empirical sightings and human experiences over time it will be confirmed as such. This in turn means that even the poorest New Zealanders when they need to pray directly to God for something extremely important to them, but who previously would NOT be able to finance their journey to one of the holy places overseas known from fulfilling prayers to God, now would be able to pray in their own country, for example for healing or for fulfilling of a special wish – thus they would NOT have to travel a long time and far away in order to be able to pray for the same in a foreign holy place from a distant country.

Links to video #J3z from the address: (8:30 min): Here are links to the video presenting evidence regarding one of the officially unrecognized yet extraordinary ancient archaeological sites of New Zealand, namely probably a pyramid with a flat upper surface (i.e. of the type build in the Americas among others for religious rites), only that now it is almost entirely covered with a volcanic ash – this site (or pyramid) locally is known under the name Kaimanawa Wall. As it is with many other officially unrecognized although extraordinary sites of NZ, links to the most important among which I will provide here, also not far from this Kaimanawa stone structure runs the pre-planned by the Catholic Church trail of religious pilgrimage in the footsteps of Suzanne Aubert. Due to this, the participants of this pilgrimage will have the opportunity to get to know some of God’s wonderful works that still hide in the interior of New Zealand, and the existence of which still is officially denied and purposely hidden. For example, the research by the new „totaliztic science” has revealed, that in order to give to the first people created by God everything that they need for living, and also to inspire their future generations to search for truth and to carry out creative activities, for the use of these first people God created from stones entire ancient cities, pyramids, walls, temples, vessels, ornaments, everyday objects, etc. – the existence of which on Earth, to divert attention from God and from His creational power, the enemies of God firstly ascribed to the organization abilities and ambitions of the ancient rulers of Egypt, the Incas, China, etc., in turn now, when it turned out that these ancient rulers did NOT have access to the technology capable of erecting such excellent stone monuments – the enemies began to attribute all these to aliens arriving from stars. One among numerous such divine products created in ancient times from stone, probably is the abovementioned NZ pyramid now covered with volcanic ash – for more details about God’s creation of first stone pyramids, walls, cities, temples, etc., see, among others, 4 from item #B2 on my page named „humanity.htm”, or find their links on the Polish web page named „skorowidz.htm”). Other unusual features created by God in NZ and worth sighting, but NOT included into the official tourist routes (while located on, or along, the route of the religious pilgrimage discussed here) are, among others: the well-known among Maoris, but still undiscovered for Europeans „Sleeping Giant” described in item #J3.3 from my web page named „god_proof.htm”; an unusual „walking” stone from Atiamuri NZ called „Te Kohatu-O-Hatupatu”, which after the shifting is said to return to its previous place – described and shown in the photograph from item #D1 of my pages named „newzealand.htm”; the Celtic Cross and the nearby beach in Petone where I saw that telepathically „arguing with me” the burning bush of seaweeds described in item #J3 from the web page named „petone.htm”; stone „tiles of Jesus” which in good faith were installed in 1999 in the central „Cathedral Square” from Christchurch, then fiercely fought by quite a few individuals – described in item #G2 and illustrated in „Fig. #G1ab” from the web page „prophecies.htm”; the small geological museum at the Otago University from Dunedin, in which once were two nuggets made of a mysterious precious metal indistinguishable from gold, which, however, were magnetized – one of these nuggets I illustrated on the photograph „Fig. #8ab”, while together with another (also supposedly magnetized nugget named „Honorable Roddy” and donated to the Queen of England) I described in item #E3, from the web page named „tapanui.htm” – unfortunately, when I published descriptions of these nuggets, all of them have mysteriously disappeared, similarly like also disappeared all the skeletons of giants discovered in NZ, one of which I described in item #I2 from my web page named „newzealand.htm”; an unusual hill called the „Saddle Hill” located near the city of Dunedin, about which people abducted to UFOs (whom I once researched in times of my lecturing at the Otago University) reported to me that they underwent medical examination after being teleported to a deck of UFO starship that hovered inside of a hidden cave that supposedly exists inside this hill (Maori legends claim that in this cave has a den the „crying” giant „Taniwha”) – as I described this in item #F2 from my web page named „newzealand.htm”; the place of UFO explosion from „Pukeruau” near the township of Tapanui, described and illustrated on the web page named „tapanui.htm”; underground tunnels evaporated by UFOs (e.g. the so-called „Cathedral Caves” and a tunnel under the „Grey River”) described, among others, in item #C9.1 from my web page named „ufo_proof.htm”; and a whole range of other extraordinary NZ features – internet links to which I provided on my Polish web page named „skorowidz.htm”.

* * *

The above post is an adaptation of caption under „Videos #J3xyz” from my web page (available in the English language) named „petone.htm” – updated on 7th November 2018, or later. Thus, the reading of the above descriptions would be even more effective from that web page, than from this post here – after all e.g. on the totaliztic web pages are working all (green) links to other related web pages with additional explanations, important texts are highlighted with colours, the descriptions are supported with illustrations, the content is updated regularly, etc. The most recent update of the web page „petone.htm” can be viewed, amongst others, through addresses:

(*) Notice that every address with totaliztic web pages, including all the above web addresses, should contain all totaliztic (my) web pages – including all the web pages indicated in this post. Thus, in order to see any totaliztic (my) web page that interests the reader, it suffices that in one amongst the above addresses, the web page name „petone.htm” is changed into the name of web page which one wishes to see. For example, in order to see the web page named „newzealand.htm” e.g. from the totaliztic web site with the address , it is enough that instead of this address in the window of an internet browser one writes e.g. the address

It is worth to know as well, that almost each new topic that I am researching on principles of my „scientific hobby” with „a priori” approach of the new „totaliztic science”, including this one, is repeated in all mirror blogs of totalizm still in existence (the above topic is repeated in there as the post number #303E). In past there were 5 such blogs. At the moment only two out of these first original blogs of totalizm still remain undeleted by adversaries of the new „totaliztic science” and of the moral philosophy of totalizm. These two can be viewed at following internet addresses:
Fortunately, as from 30 October 2018, all posts to blogs of totalizm (almost half of which are in English) are published in Polish „book-like” volumes marked [13] and available in PDF from the web page named „tekst_13.htm”.

With the totaliztic salute,
Dr Eng. Jan Pająk

P.S. Finally, my publication [13] „Posts to blogs of totalizm” is available online. It includes helpful „lists of content” that reveal, among others, full titles of individual posts to blogs of totalizm – typically NOT provided by search engines. The entire publication [13] (or just its „table of contents”) interested readers can review (or download) from the above addresses – if in any of them the name „petone.htm” they replace by the name „tekst_13.htm” – thus obtaining following addresses of the Polish web page that distributes for free the publication [13]:

Readers have probably noticed long ago that the current formulations of online blogs and search engine recommendations are more difficult to review than books. Internet blogs, for example, do NOT have „lists of contents”, while search engines do NOT give full titles of individual posts – hence, for example, finding among posts accumulated for many years, that single one which can be of particular interest, is a labour-intensive and time-consuming activity. Therefore, on 2018/10/17 I decided to prepare a book-like publication [13] (in PDF format and mainly in Polish – but almost a half of its posts are in English) collecting together full texts of all posts to blogs of totalizm – which publication [13], among others, includes also so important „lists of contents”. I finished this publication on 2018/10/30 and I have already uploaded it to the internet where is available via the web page named „tekst_13.htm”. (That web page „tekst_13.htm” formulated in Polish contains easily recognisable green links allowing interested people who do NOT know the Polish language to also review, or to download into computers, the selected volumes of publication [13], in which they find numerous posts in English marked with the letter „E” at ends of their numbers, e.g. #303E.)

The publication [13] already contains all the posts to blogs of totalizm that have been published so far. It is disseminated in a safe PDF format – to which computer viruses (or other illegal programs, such as spy-ware, fraudulent traps, etc.) do NOT stick. It is already published in the „big print” (i.e. in 20pt), which makes it easier to read by people with poor eyesight (e.g. by older age), and in the future it is also planned to be published in version in the „typical print” (i.e. in 12pt). In the future, it will also be supplemented with a copy of every next new post to blogs of totalizm. Its subsequent volumes can be reviewed or downloaded from each systematically updated address of totaliztic web sites (see the addresses above).