Archive for Marzec 2008

#146E: The mechanical „perpetual motion” device which rotates infinitively on principles of the so-called „Coriolis effect”:

2008/03/05

Motto: „Totalizm teaches, that our physical world was intentionally created in such a manner, that ‚everything that humans can think of, humans can also accomplish’ – only that someone must firstly find a manner how to realise it.” (See subsection #I5.4.2 from volume 5 of monograph [1/5].)
       If an excellently balanced heavy flywheel with good bearings is positioned so that its axis of rotation is parallel to the axis of the Earth’s rotation, then the Earth is to revolve in relation to this flywheel, while the so-called „Coriolis effect” is to maintain the flywheel in a motionless position in relation to the rest of the universe (e.g. in relation to the entire Solar system). In the result, for a witness who stands on the Earth next to this flywheel, the wheel is going to behave like a „perpetual motion” device which makes one revolution per each day (or a revolution by 15 degrees each hour). Thus, if someone places a marker on the circumference of such a flywheel, then its perpetual rotations can be noticed visually even without the use of any gearbox which would multiply the speed of its slow rotational motion. This flywheel is also able to generate a small amount of the thrust torque. This thrust torque is equal to the momentum of inertia of the wheel itself, minus the momentum of friction on its bearings, and minus the drag momentum caused by imperfections in the gravitational balancing of the flywheel and in positioning of the axis of rotation perpendicularly to the Earth’s axis of rotation. Thus, the thrust torque that is generated by this flywheel is able to generate small amount of useful energy, e.g. small amount of electricity.
       Such a heavy flywheel with good bearings is to constitute a most simple for constructing, although highly illustrative kind of perpetual motion (PM) device that generates mechanical energy in the form of everlasting rotational movement. As such, it is going to have an immense historical significance. It will also generate a breakthrough in the human thinking about generators of free energy and about ideas of „perpetual motion”. After all, it will prove that both, such generators of free energy, as well as perpetual motion devices, are possible to be build after all, and in fact they generate energy completely for free. In this way the flywheel is going to disclose the intentional misleading hidden behind claims of the official human science that such devices can never be build.
       In 2004 I visited a tower from the Basilica in Frombork (Poland). This tower is famous because it was in it that the Polish astronomical genius, Miko³aj Kopernik (Nicolas Copernicus) used to work. During the time of my visit, this tower was turned into a museum of the physical-astronomical character. An exhibit from this museum that especially attracted my attention was a massive pendulum which illustrated the action of so-called „Coriolis effect”. Namely, the pendulum was made to swing infinitively. However, apart from the swinging motion, it also displayed the rotary motion. The rotational velocity of this rotary motion amounted to just one rotation per day. In order to sustain its swinging, the pendulum was continually supplied with energy impulses. But it did NOT receive any energy to sustain its rotary motion. This means, that the rotary motion was sustained by the energy that it received from the „Coriolis effect”. In other words, that pendulum from the tower in the Frombork’s Basilica was a first prototype that illustrated the principle of the perpetually rotating flywheel described here. Only that, because this pendulum carried out two kinds of motion simultaneously, it make impossible the interception of energy from it, that was supplied by the Coriolis effect. But the flywheel described here makes possible, and even easy, the interception of this energy. Also the flywheel does NOT require any energy supply. Thus in fact it is a good example of a so-called „perpetual motion” (PM) device.
       On the basis of that pendulum from Frombork, which rotated continually just by itself upon the action of the Coriolis effect, already now we can conclude, that the mechanical „perpetual motion” (PM) described here must also work in practice. After all, the action of the Coriolis effect is confirmed on countless number of cases, not just only on the case of that pendulum from Frombork. Unfortunately, the PM described here is not much useful in practice as a source of free energy, because of its small thrust torque and highly awkward rotational velocity that amounts to just a single rotation per day. (The thrust torque of the flywheel described here is relatively small, because equal to just a momentum of inertia of it, minus the momentum of friction on its bearings, and minus the breaking momentum which originates from imperfections in the balancing and in the precision of pointing the axis of rotation.) However, in spite of its small practical usefulness, this flywheel still is worth of building, because of its awareness, psychological, educational, and inspirational values.
       Of course, as every other „perpetual motion” device, such a flywheel rotated by the action of the Coriolis effect will have a huge value as a technological curiosity and as an illustration for the correctness of the idea for this kind of devices. After all, its everlasting rotations by 15 degrees each hour, and by 1 rotation each day, will prove to everyone who is to see it, that perpetual motion devices can be build after all, and that our science to date, as usual, also this time was at wrong when it declared categorically that such devices will NEVER work.
       Just for this reason I personally suggested that such a perpetually rotating flywheel is installed in the future museum of free and renewable energy in Wszewilki (or in Milicz). The organising such a museum I am lobbying inhabitants of these settlements for quite a time. My proposals as to what generators of free energy should be exhibited in such a museum from Wszewilki, are described in item #F4.1 from the update of the web page „wszewilki_jutra_uk.htm” (about dreams of better future for the village of Wszewilki) dated 27 February 2008, or later.
       The usefulness of the flywheel described here as a highly educational exhibit for any possible museum, is also increased by the fact, that this flywheel can be build by local tradesmen for practically every museum. Thus, with a bit of local patriotism, such a flywheel can be completed in there either completely free of charge as the altruistic deed of local tradesmen, or just for a small cost that would cover prices of materials.
       The construction of the perpetually rotating flywheel described here is relatively simple. It suffices to recover from a junkyard an old flywheel together with the permanent axel to which it is attached, or retrieve any heavy wheel (with an axel) that is well balanced – e.g. a large railway wheel. Then this flywheel needs to be supplied in good bearings so that its axel is parallel to the axis of Earth’s rotation. For this, the axis of its rotation should be positioned exactly along the line of geographical south-north, and also this axis should be slanted vertically by the angle that is equal to the geographical latitude of the place in which this flywheel is to be assembled. For example, for such flywheels assembled on the territory of Poland, the angle of their slanting towards horizontal should amount somewhere between 49 and 55 degrees – depending on the exact location of the place in which someone is going to build it. After it is assembled, the flywheel needs to be check for its precise balancing in the angular positioning, and for the easiness of its rotations. If it is balanced precisely and easily rotating, any marking made on its circumference is going to indicate that this flywheel in fact does rotate all by itself by one rotation per each full day.
       For a better illustration of the actual rotations of the flywheel described here, the axel that rotates together with it can be coupled with a multiplying gearbox for a „flywheel pointer”. The function of such a multiplying gearbox can be performed by a mechanism that is dismantled from an old and unused clock. This is because mechanisms of such old clocks frequently were constructed for the gear ratio 1:1440 (1440 = 24×60). Thus, when a single rotation per day is supplied at the input to the multiplying gearbox with such a ratio, then one rotation per minute is received at the exit from it. This means that the „flywheel pointer” (preferably of a large size) attached to the exit from such a multiplying gearbox, is going to rotate with the speed clearly noticeable to human eyes. The rotational velocity of such a „flywheel pointer” would be equal to the speed with which in present watches rotates the pointer of seconds.
       Of course, the biggest challenge for the builders of such flywheel would be to transform it into an electricity generator. After all, in order to be able to operate as an electricity generator, it needs to be supplied into a gearbox which its just one revolution per day would multiply into some useful rotations which would be able to generate electricity. Fortunately, this challenge is purely theoretical, as the energy efficiency of such a single flywheel is so small, that it is NOT worth of effort to turn it into an energy generator. Thus such a change into an electricity generator would only have a value as a proof which documents to everyone that this flywheel is in fact able to generate free electricity – in spite that the official human science claimed categorically that such generation of free electricity is absolutely impossible. But the amount of electricity that it would generate in practice would be too small in order to justify its practical application for an industrial scale. However, the illustrative proving that this flywheel generates some free electricity after all, would have an inspiring value. This is because it would motivate people to seek other principles of operation for perpetual motion devices, which would be able to generate much higher amounts of electrical energy.
       In order to enable such a perpetually rotating flywheel to propel a small generator of electricity, a large multiplying gearbox would need to be coupled with the axel of it. This gearbox would need to multiply one rotation per day of the flywheel, into at least one rotation per second of the rotor of the electricity generator. This means that such a gearbox would need to have the multiplying gear ratio of at least 1:86400. This in turn means, that if such a multiplying gearbox is based on mechanical principles of operation – as this was done in old clocks, then only its loses for friction would consume an entire thrust torque generated by the flywheel. Also in practice such a gearbox would typically self-jam and thus it would be unable to carry out the motion because of its inner friction. In turn a possible hydraulic device would have larger leaks than the output from the pumping efficiency generated by the motion of this flywheel.
       To summarise, although as a useful source of free energy, the single flywheel working in the way described above is rather of no much use. However, in my opinion it still has a revolutionary significance. After all, it illustratively proves that in fact there are principles of operation which are able to supply perpetual motion to people for free. Thus the flywheel constitutes a visual proof for the correctness of the idea of perpetual motion devices. Furthermore, it supplies a starting device for future working out the entire systems of such flywheels which are to yield energy more efficiently. As such, the single flywheel described here has immense significance as a historical and museum curiosity, as a teaching aid, as a source of inspiration which is to drive further searches for more useful principles of operation for perpetual motion devices, and as a breakthrough in our thinking.
       In order the flywheel described here works as a perpetual motion device, its axis of rotation must be exactly parallel to the axis of rotation of the Earth. This requirement, although very elementary, in fact make impossible an accidental invention of this flywheel. After all, practically almost all flywheels which people constructed so-far, have their axes of rotation positioned horizontally. So in spite that people built many of such flywheels already in the first stage of implementation of steam and combustion engines, in fact almost none of them worked in the positioning that would convert it into a perpetual motion device. After all, in order any of these flywheels with a horizontal axis of rotation worked as a perpetual motion device, it would need to be located exactly on the equator of the Earth, and its axis of rotation would need to be pointed exactly along the line south-north. However, along the Earth’s equator almost NO civilisation centres are located in which first steam or combustion engines with flywheels would be placed. So users of these first engines had NO opportunity to accidentally witness work of such flywheels as perpetual motion devices. Thus in fact humanity never obtained a chance for an accidental discovery that flywheels can work as perpetual motion devices.
       In item #B1.2 of the web page „free_energy.htm” it was explained, that in order „perpetual motion” devices can be transformed into generators of free energy, one needs to form in them the „energy feedback loop”. This feedback would loop a part of energy which they generate at the exit, feeding this energy back into their entrance, thus „multiplying” their entire energy yield. In a single flywheel described before the formation of such a feedback is impossible. But if one combines together an entire system of such flywheels, which is to contain several of them, then the „energy feedback loop” can be accomplished in this system. Let us now consider how this can be achieved.
       The momentum of inertia is a first quantity which allows us to form easily the „energy feedback loop” in a larger system of flywheels similar to the flywheel described before. In turn, as we know from item #F1 above, this momentum of inertia influences linearly the amount of energy generated by a given flywheel or by a given system of flywheels. Means, the higher the momentum of inertia, the more free energy one is able to harvest from it. In turn the increase the momentum of inertia can be accomplished on two different manners. One of these manners depends on the increase of the mass of a given flywheel – and this is rather a clumsy manner. After all, in order to generate a reasonable amount of useful free energy such a flywheel would need to be massive and weight many tons. Another, more „elegant” manner of the increase of its momentum of inertia depends on the use of so-called „gyroscopic effect”. In turn this effect is to increase the momentum of inertia of the flywheel discussed here, if this flywheel instead of being constructed as a single massive wheel, is rather build in a segmented manner as a system of several smaller flywheels which mutually increase their rotational velocity. (We must remember that in fact the Earth rotates in relation to these wheels, not these wheels rotate in relation to the Earth.) Of course, such a gyroscopic system still must be perfectly balanced, so that it will NOT form a gravitational momentum of resistance. What even interesting, with such a segmental design of the well-balanced flywheel described here, the rotational velocity of its composite wheels (the ones which generate the gyroscopic effect) can be forwarded to their input through the energy feedback loop from their output. Thus such a systems will „multiply” by itself the energy that it is to generate.
       Another quantity which could also make it possible to form „energy feedback loop” in the entire system of flywheels, is the capability to intercept the Coriolis effect during the rotations. Namely, the behaviour of water in fast rivers suggests that the Coriolis effect is able to act on flywheels that already rotate. (Of course, whether in reality this happens, it is going to be revealed by experiments after constructing first such flywheels.) This practically means, that several flywheels could be coupled together into cascades via coupling gears. In these cascades, the first flywheel, which would be the flywheel described before – that revolves once per day, would propel via a coupling gear a next flywheel that would rotate much faster, but still would intercept the Coriolis effect, and this one in turn would propel still another flywheel via a coupling gear, etc., etc. In the result, the last flywheel in this cascade, would already have the rotational velocity able to propel effectively an electricity generator, while the thrust momentum of it would be equal to the sum of thrust momentums of all flywheels of the cascade. Thus, such a cascade would provide the velocity feedback loop. Means it would make possible to harvest the output velocity from a first flywheel and feed it as an input velocity of a next flywheel.
       If the Coriolis effect allows to form such cascades of flywheels with growing rotational velocities, then also the nature of these coupling gears between subsequent flywheels is to change. Namely, when there is only a single flywheel, the gear which feeds its rotations onto an electricity generator would be a so-called „multiplying gear”. In turn, as this is explained in item #F3 of the web page „free_energy.htm”, such multiplying gears have their upper threshold limit of ratio for which the internal friction begins to cause them getting jammed. Therefore, e.g. the ratio 1:86400 would be technically very difficult to accomplish in multiplying gears. However, when we deal with two flywheels, each one of which is self-propelled by the Coriolis effect, then the coupling gear which regulates their mutual rotations looses its character of a multiplying gear. Thus the ratio of it can be of any large value (even która reguluje ich wzajemne prêdkoœci traci swój larger than 1:86400), and the coupling gear is still going to work without getting self-jammed. Therefore in such a cascade of self-propelling flywheels, the rotational velocity at the exit which become capable of an effective propelling of an electricity generator, probably can be accomplish already in cascades composed of just two or three flywheels.
       To summarise these deductions, the actual building the single perpetually rotating flywheel described before would only be a beginning, not the conclusion. This is because such building creates opportunity to learn attributes and behaviours of such flywheels – as before NO one researched these characteristics. In turn this learning opens a possibility to build entire systems of such flywheels, which systems can be subjected to further improvements that are to increase their energy yields. Thus the second step after the first such flywheel is build, is to redesign it into e.g. a gyroscopic system and a cascade system. Such a system is to be composed of several well-balanced flywheels, the rotation of which would propel itself, and which would mutually increase their momentum of inertia and their rotational velocity (and thus also their energy yield). What even more interesting, these increasingly faster spinning componential flywheels could be designed in such a manner that they would constitute rotors of electricity generators. In this manner it would become possible to increase the energy yield of the „perpetual motion” principle described here, and perhaps even transform this principle into a principle of technically viable generator of free energy.
Above descriptions of the flywheel which perpetually rotates propelled with the „Coriolis effect” „sonic boiler” originally are presented in item #F1 from the web page named „free_energy.htm”, update of 3 March 2008, or later. Briefly the same flywheel was summarized in item #F4.1 from the web page „wszewilki_jutra_uk.htm”, update of 27 February 2008, or later. The web page „free_energy.htm” should be available from following addresses – if it was not sabotaged in there by evil powers that recently rampage over the internet.

http://bible.webng.com/free_energy.htm
http://energy.atspace.org/free_energy.htm
http://evidence.ueuo.com/free_energy.htm
http://evil.thefreehost.biz/free_energy.htm
http://fruit.sitesled.com/free_energy.htm
http://fruit.xphost.org/free_energy.htm
http://god.ez-sites.ws/free_energy.htm
http://karma.freewebpages.org/free_energy.htm
http://memorial.awardspace.info/free_energy.htm
http://newzealand.myfreewebs.net/free_energy.htm
http://nirvana.scienceontheweb.net/free_energy.htm
http://pigs.freehyperspace.com/free_energy.htm
http://parasitism.about.tc/free_energy.htm
http://parasitism.xphost.org/free_energy.htm
http://rubik.hits.io/free_energy.htm
http://tornado.99k.org/free_energy.htm
http://users3.nofeehost.com/devils/free_energy.htm
http://wszewilki.greatnow.com/free_energy.htm
It is also worth to know that under each address indicated above all the web pages of totalizm should be available (unless some of these web pages were sabotaged in the meantime). Thus, if someone wishes to view descriptions from any other web pages of totalizm, e.g. from web pages listed in this message, or in other messages from this blog, then in the above addresses the name „free_energy.htm” is just enough to exchange for the name of the web page that he or she wishes to view, e.g. the web page „boiler.htm”, „wszewilki_jutra_uk.htm”, „newzealand.htm”, „free_energy.htm”, „fe_cell.htm”, „malbork_uk.htm”, „evolution.htm”, „god.htm”, „bible.htm”, „text_1_5.htm”, „dipolar_gravity.htm”, „nirvana.htm”, „evil.htm”, „memorial.htm”, etc.
I should also add here that in September 2007 web sites of totalizm, as well as everything that is linked with totalizm, were subjected to a massive „anti-totaliztic” offensive. In the result of this offensive for example just deleted were over 50 sub-domains of totalizm (almost each one of these sub-domains contained all web pages of totalizm – means around 200 web pages each). A significant proportion of these sub-domains existed (and was utilized with a great success) since 2000. A list of web pages deleted then is provided at the end of the page „Menu 4” accessible from each web page of totalizm. Because of the fact that totalizm is so aggressively and brutally persecuted and destroyed by evil „serpents-UFOnauts”, this message for the security of access is also repeated at several other blogs of totalizm that contain a mirror copies of this blog, for example at following addresses:
http://www.getablog.net/totalizm
https://totalizm.wordpress.com
http://totalizm.myblog.net
http://www.newfreehost.com/weblog/?u=god

Let totalizm prevail,
Jan Pajak
#146E: The mechanical „perpetual motion” device which rotates infinitively on principles of the so-called „Coriolis effect”: – English version (polska wersja ponizej w nastepnym wpisie)
Motto: „Totalizm teaches, that our physical world was intentionally created in such a manner, that ‚everything that humans can think of, humans can also accomplish’ – only that someone must firstly find a manner how to realise it.” (See subsection #I5.4.2 from volume 5 of monograph [1/5].)
       If an excellently balanced heavy flywheel with good bearings is positioned so that its axis of rotation is parallel to the axis of the Earth’s rotation, then the Earth is to revolve in relation to this flywheel, while the so-called „Coriolis effect” is to maintain the flywheel in a motionless position in relation to the rest of the universe (e.g. in relation to the entire Solar system). In the result, for a witness who stands on the Earth next to this flywheel, the wheel is going to behave like a „perpetual motion” device which makes one revolution per each day (or a revolution by 15 degrees each hour). Thus, if someone places a marker on the circumference of such a flywheel, then its perpetual rotations can be noticed visually even without the use of any gearbox which would multiply the speed of its slow rotational motion. This flywheel is also able to generate a small amount of the thrust torque. This thrust torque is equal to the momentum of inertia of the wheel itself, minus the momentum of friction on its bearings, and minus the drag momentum caused by imperfections in the gravitational balancing of the flywheel and in positioning of the axis of rotation perpendicularly to the Earth’s axis of rotation. Thus, the thrust torque that is generated by this flywheel is able to generate small amount of useful energy, e.g. small amount of electricity.
       Such a heavy flywheel with good bearings is to constitute a most simple for constructing, although highly illustrative kind of perpetual motion (PM) device that generates mechanical energy in the form of everlasting rotational movement. As such, it is going to have an immense historical significance. It will also generate a breakthrough in the human thinking about generators of free energy and about ideas of „perpetual motion”. After all, it will prove that both, such generators of free energy, as well as perpetual motion devices, are possible to be build after all, and in fact they generate energy completely for free. In this way the flywheel is going to disclose the intentional misleading hidden behind claims of the official human science that such devices can never be build.
       In 2004 I visited a tower from the Basilica in Frombork (Poland). This tower is famous because it was in it that the Polish astronomical genius, Miko³aj Kopernik (Nicolas Copernicus) used to work. During the time of my visit, this tower was turned into a museum of the physical-astronomical character. An exhibit from this museum that especially attracted my attention was a massive pendulum which illustrated the action of so-called „Coriolis effect”. Namely, the pendulum was made to swing infinitively. However, apart from the swinging motion, it also displayed the rotary motion. The rotational velocity of this rotary motion amounted to just one rotation per day. In order to sustain its swinging, the pendulum was continually supplied with energy impulses. But it did NOT receive any energy to sustain its rotary motion. This means, that the rotary motion was sustained by the energy that it received from the „Coriolis effect”. In other words, that pendulum from the tower in the Frombork’s Basilica was a first prototype that illustrated the principle of the perpetually rotating flywheel described here. Only that, because this pendulum carried out two kinds of motion simultaneously, it make impossible the interception of energy from it, that was supplied by the Coriolis effect. But the flywheel described here makes possible, and even easy, the interception of this energy. Also the flywheel does NOT require any energy supply. Thus in fact it is a good example of a so-called „perpetual motion” (PM) device.
       On the basis of that pendulum from Frombork, which rotated continually just by itself upon the action of the Coriolis effect, already now we can conclude, that the mechanical „perpetual motion” (PM) described here must also work in practice. After all, the action of the Coriolis effect is confirmed on countless number of cases, not just only on the case of that pendulum from Frombork. Unfortunately, the PM described here is not much useful in practice as a source of free energy, because of its small thrust torque and highly awkward rotational velocity that amounts to just a single rotation per day. (The thrust torque of the flywheel described here is relatively small, because equal to just a momentum of inertia of it, minus the momentum of friction on its bearings, and minus the breaking momentum which originates from imperfections in the balancing and in the precision of pointing the axis of rotation.) However, in spite of its small practical usefulness, this flywheel still is worth of building, because of its awareness, psychological, educational, and inspirational values.
       Of course, as every other „perpetual motion” device, such a flywheel rotated by the action of the Coriolis effect will have a huge value as a technological curiosity and as an illustration for the correctness of the idea for this kind of devices. After all, its everlasting rotations by 15 degrees each hour, and by 1 rotation each day, will prove to everyone who is to see it, that perpetual motion devices can be build after all, and that our science to date, as usual, also this time was at wrong when it declared categorically that such devices will NEVER work.
       Just for this reason I personally suggested that such a perpetually rotating flywheel is installed in the future museum of free and renewable energy in Wszewilki (or in Milicz). The organising such a museum I am lobbying inhabitants of these settlements for quite a time. My proposals as to what generators of free energy should be exhibited in such a museum from Wszewilki, are described in item #F4.1 from the update of the web page „wszewilki_jutra_uk.htm” (about dreams of better future for the village of Wszewilki) dated 27 February 2008, or later.
       The usefulness of the flywheel described here as a highly educational exhibit for any possible museum, is also increased by the fact, that this flywheel can be build by local tradesmen for practically every museum. Thus, with a bit of local patriotism, such a flywheel can be completed in there either completely free of charge as the altruistic deed of local tradesmen, or just for a small cost that would cover prices of materials.
       The construction of the perpetually rotating flywheel described here is relatively simple. It suffices to recover from a junkyard an old flywheel together with the permanent axel to which it is attached, or retrieve any heavy wheel (with an axel) that is well balanced – e.g. a large railway wheel. Then this flywheel needs to be supplied in good bearings so that its axel is parallel to the axis of Earth’s rotation. For this, the axis of its rotation should be positioned exactly along the line of geographical south-north, and also this axis should be slanted vertically by the angle that is equal to the geographical latitude of the place in which this flywheel is to be assembled. For example, for such flywheels assembled on the territory of Poland, the angle of their slanting towards horizontal should amount somewhere between 49 and 55 degrees – depending on the exact location of the place in which someone is going to build it. After it is assembled, the flywheel needs to be check for its precise balancing in the angular positioning, and for the easiness of its rotations. If it is balanced precisely and easily rotating, any marking made on its circumference is going to indicate that this flywheel in fact does rotate all by itself by one rotation per each full day.
       For a better illustration of the actual rotations of the flywheel described here, the axel that rotates together with it can be coupled with a multiplying gearbox for a „flywheel pointer”. The function of such a multiplying gearbox can be performed by a mechanism that is dismantled from an old and unused clock. This is because mechanisms of such old clocks frequently were constructed for the gear ratio 1:1440 (1440 = 24×60). Thus, when a single rotation per day is supplied at the input to the multiplying gearbox with such a ratio, then one rotation per minute is received at the exit from it. This means that the „flywheel pointer” (preferably of a large size) attached to the exit from such a multiplying gearbox, is going to rotate with the speed clearly noticeable to human eyes. The rotational velocity of such a „flywheel pointer” would be equal to the speed with which in present watches rotates the pointer of seconds.
       Of course, the biggest challenge for the builders of such flywheel would be to transform it into an electricity generator. After all, in order to be able to operate as an electricity generator, it needs to be supplied into a gearbox which its just one revolution per day would multiply into some useful rotations which would be able to generate electricity. Fortunately, this challenge is purely theoretical, as the energy efficiency of such a single flywheel is so small, that it is NOT worth of effort to turn it into an energy generator. Thus such a change into an electricity generator would only have a value as a proof which documents to everyone that this flywheel is in fact able to generate free electricity – in spite that the official human science claimed categorically that such generation of free electricity is absolutely impossible. But the amount of electricity that it would generate in practice would be too small in order to justify its practical application for an industrial scale. However, the illustrative proving that this flywheel generates some free electricity after all, would have an inspiring value. This is because it would motivate people to seek other principles of operation for perpetual motion devices, which would be able to generate much higher amounts of electrical energy.
       In order to enable such a perpetually rotating flywheel to propel a small generator of electricity, a large multiplying gearbox would need to be coupled with the axel of it. This gearbox would need to multiply one rotation per day of the flywheel, into at least one rotation per second of the rotor of the electricity generator. This means that such a gearbox would need to have the multiplying gear ratio of at least 1:86400. This in turn means, that if such a multiplying gearbox is based on mechanical principles of operation – as this was done in old clocks, then only its loses for friction would consume an entire thrust torque generated by the flywheel. Also in practice such a gearbox would typically self-jam and thus it would be unable to carry out the motion because of its inner friction. In turn a possible hydraulic device would have larger leaks than the output from the pumping efficiency generated by the motion of this flywheel.
       To summarise, although as a useful source of free energy, the single flywheel working in the way described above is rather of no much use. However, in my opinion it still has a revolutionary significance. After all, it illustratively proves that in fact there are principles of operation which are able to supply perpetual motion to people for free. Thus the flywheel constitutes a visual proof for the correctness of the idea of perpetual motion devices. Furthermore, it supplies a starting device for future working out the entire systems of such flywheels which are to yield energy more efficiently. As such, the single flywheel described here has immense significance as a historical and museum curiosity, as a teaching aid, as a source of inspiration which is to drive further searches for more useful principles of operation for perpetual motion devices, and as a breakthrough in our thinking.
       In order the flywheel described here works as a perpetual motion device, its axis of rotation must be exactly parallel to the axis of rotation of the Earth. This requirement, although very elementary, in fact make impossible an accidental invention of this flywheel. After all, practically almost all flywheels which people constructed so-far, have their axes of rotation positioned horizontally. So in spite that people built many of such flywheels already in the first stage of implementation of steam and combustion engines, in fact almost none of them worked in the positioning that would convert it into a perpetual motion device. After all, in order any of these flywheels with a horizontal axis of rotation worked as a perpetual motion device, it would need to be located exactly on the equator of the Earth, and its axis of rotation would need to be pointed exactly along the line south-north. However, along the Earth’s equator almost NO civilisation centres are located in which first steam or combustion engines with flywheels would be placed. So users of these first engines had NO opportunity to accidentally witness work of such flywheels as perpetual motion devices. Thus in fact humanity never obtained a chance for an accidental discovery that flywheels can work as perpetual motion devices.
       In item #B1.2 of the web page „free_energy.htm” it was explained, that in order „perpetual motion” devices can be transformed into generators of free energy, one needs to form in them the „energy feedback loop”. This feedback would loop a part of energy which they generate at the exit, feeding this energy back into their entrance, thus „multiplying” their entire energy yield. In a single flywheel described before the formation of such a feedback is impossible. But if one combines together an entire system of such flywheels, which is to contain several of them, then the „energy feedback loop” can be accomplished in this system. Let us now consider how this can be achieved.
       The momentum of inertia is a first quantity which allows us to form easily the „energy feedback loop” in a larger system of flywheels similar to the flywheel described before. In turn, as we know from item #F1 above, this momentum of inertia influences linearly the amount of energy generated by a given flywheel or by a given system of flywheels. Means, the higher the momentum of inertia, the more free energy one is able to harvest from it. In turn the increase the momentum of inertia can be accomplished on two different manners. One of these manners depends on the increase of the mass of a given flywheel – and this is rather a clumsy manner. After all, in order to generate a reasonable amount of useful free energy such a flywheel would need to be massive and weight many tons. Another, more „elegant” manner of the increase of its momentum of inertia depends on the use of so-called „gyroscopic effect”. In turn this effect is to increase the momentum of inertia of the flywheel discussed here, if this flywheel instead of being constructed as a single massive wheel, is rather build in a segmented manner as a system of several smaller flywheels which mutually increase their rotational velocity. (We must remember that in fact the Earth rotates in relation to these wheels, not these wheels rotate in relation to the Earth.) Of course, such a gyroscopic system still must be perfectly balanced, so that it will NOT form a gravitational momentum of resistance. What even interesting, with such a segmental design of the well-balanced flywheel described here, the rotational velocity of its composite wheels (the ones which generate the gyroscopic effect) can be forwarded to their input through the energy feedback loop from their output. Thus such a systems will „multiply” by itself the energy that it is to generate.
       Another quantity which could also make it possible to form „energy feedback loop” in the entire system of flywheels, is the capability to intercept the Coriolis effect during the rotations. Namely, the behaviour of water in fast rivers suggests that the Coriolis effect is able to act on flywheels that already rotate. (Of course, whether in reality this happens, it is going to be revealed by experiments after constructing first such flywheels.) This practically means, that several flywheels could be coupled together into cascades via coupling gears. In these cascades, the first flywheel, which would be the flywheel described before – that revolves once per day, would propel via a coupling gear a next flywheel that would rotate much faster, but still would intercept the Coriolis effect, and this one in turn would propel still another flywheel via a coupling gear, etc., etc. In the result, the last flywheel in this cascade, would already have the rotational velocity able to propel effectively an electricity generator, while the thrust momentum of it would be equal to the sum of thrust momentums of all flywheels of the cascade. Thus, such a cascade would provide the velocity feedback loop. Means it would make possible to harvest the output velocity from a first flywheel and feed it as an input velocity of a next flywheel.
       If the Coriolis effect allows to form such cascades of flywheels with growing rotational velocities, then also the nature of these coupling gears between subsequent flywheels is to change. Namely, when there is only a single flywheel, the gear which feeds its rotations onto an electricity generator would be a so-called „multiplying gear”. In turn, as this is explained in item #F3 of the web page „free_energy.htm”, such multiplying gears have their upper threshold limit of ratio for which the internal friction begins to cause them getting jammed. Therefore, e.g. the ratio 1:86400 would be technically very difficult to accomplish in multiplying gears. However, when we deal with two flywheels, each one of which is self-propelled by the Coriolis effect, then the coupling gear which regulates their mutual rotations looses its character of a multiplying gear. Thus the ratio of it can be of any large value (even która reguluje ich wzajemne prêdkoœci traci swój larger than 1:86400), and the coupling gear is still going to work without getting self-jammed. Therefore in such a cascade of self-propelling flywheels, the rotational velocity at the exit which become capable of an effective propelling of an electricity generator, probably can be accomplish already in cascades composed of just two or three flywheels.
       To summarise these deductions, the actual building the single perpetually rotating flywheel described before would only be a beginning, not the conclusion. This is because such building creates opportunity to learn attributes and behaviours of such flywheels – as before NO one researched these characteristics. In turn this learning opens a possibility to build entire systems of such flywheels, which systems can be subjected to further improvements that are to increase their energy yields. Thus the second step after the first such flywheel is build, is to redesign it into e.g. a gyroscopic system and a cascade system. Such a system is to be composed of several well-balanced flywheels, the rotation of which would propel itself, and which would mutually increase their momentum of inertia and their rotational velocity (and thus also their energy yield). What even more interesting, these increasingly faster spinning componential flywheels could be designed in such a manner that they would constitute rotors of electricity generators. In this manner it would become possible to increase the energy yield of the „perpetual motion” principle described here, and perhaps even transform this principle into a principle of technically viable generator of free energy.
Above descriptions of the flywheel which perpetually rotates propelled with the „Coriolis effect” „sonic boiler” originally are presented in item #F1 from the web page named „free_energy.htm”, update of 3 March 2008, or later. Briefly the same flywheel was summarized in item #F4.1 from the web page „wszewilki_jutra_uk.htm”, update of 27 February 2008, or later. The web page „free_energy.htm” should be available from following addresses – if it was not sabotaged in there by evil powers that recently rampage over the internet.

http://bible.webng.com/free_energy.htm
http://energy.atspace.org/free_energy.htm
http://evidence.ueuo.com/free_energy.htm
http://evil.thefreehost.biz/free_energy.htm
http://fruit.sitesled.com/free_energy.htm
http://fruit.xphost.org/free_energy.htm
http://god.ez-sites.ws/free_energy.htm
http://karma.freewebpages.org/free_energy.htm
http://memorial.awardspace.info/free_energy.htm
http://newzealand.myfreewebs.net/free_energy.htm
http://nirvana.scienceontheweb.net/free_energy.htm
http://pigs.freehyperspace.com/free_energy.htm
http://parasitism.about.tc/free_energy.htm
http://parasitism.xphost.org/free_energy.htm
http://rubik.hits.io/free_energy.htm
http://tornado.99k.org/free_energy.htm
http://users3.nofeehost.com/devils/free_energy.htm
http://wszewilki.greatnow.com/free_energy.htm
It is also worth to know that under each address indicated above all the web pages of totalizm should be available (unless some of these web pages were sabotaged in the meantime). Thus, if someone wishes to view descriptions from any other web pages of totalizm, e.g. from web pages listed in this message, or in other messages from this blog, then in the above addresses the name „free_energy.htm” is just enough to exchange for the name of the web page that he or she wishes to view, e.g. the web page „boiler.htm”, „wszewilki_jutra_uk.htm”, „newzealand.htm”, „free_energy.htm”, „fe_cell.htm”, „malbork_uk.htm”, „evolution.htm”, „god.htm”, „bible.htm”, „text_1_5.htm”, „dipolar_gravity.htm”, „nirvana.htm”, „evil.htm”, „memorial.htm”, etc.
I should also add here that in September 2007 web sites of totalizm, as well as everything that is linked with totalizm, were subjected to a massive „anti-totaliztic” offensive. In the result of this offensive for example just deleted were over 50 sub-domains of totalizm (almost each one of these sub-domains contained all web pages of totalizm – means around 200 web pages each). A significant proportion of these sub-domains existed (and was utilized with a great success) since 2000. A list of web pages deleted then is provided at the end of the page „Menu 4” accessible from each web page of totalizm. Because of the fact that totalizm is so aggressively and brutally persecuted and destroyed by evil „serpents-UFOnauts”, this message for the security of access is also repeated at several other blogs of totalizm that contain a mirror copies of this blog, for example at following addresses:
http://www.getablog.net/totalizm
https://totalizm.wordpress.com
http://totalizm.myblog.net
http://www.newfreehost.com/weblog/?u=god

Let totalizm prevail,
Jan Pajak
P.S. The subject of the „perpetual motion flywheel” described here, as well as other subjects related to it, is already being discussed on various Google discussion groups. For example:

(1) The discussion of this PM flywheel in the Polish language is carried out at the internet addresses: http://groups.google.com/group/pl.sci.fizyka/browse_thread/thread/a500a3b16bd0c3f3/2943e9fc003e6a49#2943e9fc003e6a49

(2) The discussion of this PM flywheel in English, is carried out at addresses: http://groups.google.com/group/sci.physics/browse_thread/thread/1ec304a0b8533c5a/1bcfda7cc9e40aa6?lnk=raot#1bcfda7cc9e40aa6

Reklamy

#146: Mechaniczne perpetum mobile wiecznie obracające się na zasadzie tzw. „efektu Coriolisa”:

2008/03/05

Motto: „Totalizm naucza, że nasz świat fizyczny został celowo tak stworzony, iż ‚wszystko co daje się pomyśleć, daje się w nim także urzeczywistnić’ – tyle tylko, że ludzie muszą znaleźć sposób jak tego dokonać.” (Patrz podrozdział #I5.4.2 z tomu 5 monografii [1/5].)

#F1. Mechaniczne perpetum mobile wiecznie obracające się na zasadzie tzw. „efektu Coriolisa”:

Jeśli doskonale ułożyskowane i ciężkie koło zamachowe ustawić jego osią obrotu równolegle do osi wirowania planety Ziemia, wówczas Ziemia będzie się obracała w odniesieniu do owego koła, podczas gdy tzw. „efekt Coriolisa” utrzyma owo koło w nieruchomej pozycji względem reszty wszechświata (np. względem całego układu słonecznego). W sumie, dla obserwatora stojącego na Ziemi tuż przy owym kole, będzie ono stanowiło mechaniczne „perpetum mobile” narowistej pierwszej generacji, wykonujące jeden pełny obrot na każdą dobę (albo obrót o 15 stopni co każdą godzinę). Jeśli więc na obwodzie tego koła umieści się jakiś znacznik, jego wieczne obroty dadzą się odnotować wzrokowo nawet bez użycia dodatkowych przekładni które by zwielokratniały szybkość tych jego powolnych obrotów. Koło to będzie też wytwarzało określoną wartość momentu napędowego. Ów jego moment napędowy będzie równy momentowi bezwładnosci tego koła, minus moment tarcia na łożyskach, oraz minus moment oporowy spowodowany niedoskonałościami w grawitacyjnym wyważeniu tego koła zamachowego i w ustawieniu osi jego wirowania równolegle do osi Ziemi. Wytwarzany przez to koło moment napędowy będzie więc zdolny do generowania niewielkiej ilości jakieś energii, np. energii elektrycznej.

Takie doskonale ułożyskowane i ciężkie koło zamachowe stanowiło więc będzie jedną z niemal najłatwiejszych do zbudowania (moim zdaniem najłatwiejszą do zbudowania maszyną PM jest „koło Bhaskara” zilustrowane wideami i omówione dokładniej w punktach #F7 i #J2 poniżej), jednak wysoce ilustracyjnych maszyn „perpetum mobile”, tj. (PM), generujących energię mechaniczną w formie wieczystego ruchu obrotowego. Jako takie, będzie ono więc wnosiło sporą moc przekonywującą i historyczną. Będzie także kolejnym źródłem przełomu w ludzkim myśleniu na temat generatorów darmowej energii oraz idei „perpetum mobile”. Wszakże doda ono kolejny dowód, że zarówno generatory „darmowej energii”, jak i maszyny „perpetum mobile”, są jednak możliwe do zbudowania, oraz że faktycznie dostarczają one energii zupełnie „za darmo”. W ten sposób zdemaskuje ono kłamliwość twierdzeń dzisiejszej oficjalnej nauki ateistycznej, że urządzeń takich jakoby nigdy nie da się zbudować.

W 2004 roku odwiedzałem wieżę przy Bazylice we Fromborku (Polska). Wieża ta jest słynna z tego, że pracował w niej genialny polski astronom, Mikołaj Kopernik. W czasie moich odwiedzin wieża ta zamieniona była w rodzaj muzeum o charakterze fizyczno-astronomicznym. Jednym z eksponatów owego muzeum, który zwrócił moją uwagę, było masywne wahadło demonstrujące działanie tzw. „efektu Coriolisa”. Mianowicie wahadło to wprawiane było w niekończący się ciąg wahań. Jednak niezależnie od swojego ruchu wahadłowego, wahadło owo dokonywało również ruchu rotującego. Szybkość owego ruchu rotującego wynosiła właśnie jeden obrót na dobę. Aby podtrzymywać jego wahania, wahadło to nieustannie zaopatrywane było w impulsy energii. Jednak wcale nie otrzymywało ono energii na podtrzymanie jego ruchu rotującego. Znaczy jego ruch rotujący podtrzymywany był energią otrzymywaną przez nie od „efektu Coriolisa”. Innymi słowy tamto wahadło z wieży przy Bazylice we Fromborku, było jakby pierwszym prototypem wiecznie rotującego koła zamachowago opisywanego tutaj. Tyle tylko, że z uwagi na wykonywanie przez tamto wahadło aż dwóch rodzajów ruchów naraz, uniemożliwiało ono odbieranie z niego energii dostarczanej mu przez ów efekt Coriolisa. Jednak koło zamachowe opisywane tutaj już umożliwia odbieranie tejże energii. Koło to nie wymaga też zasilania w żadną formę energii. Jest więc faktycznie doskonałym przykładem tzw. „perpetum mobile” (PM).

Na bazie tamtego wahadła z Fromborka które samo wiecznie rotowało pod działaniem efektu Coriolisa, już obecnie można konklusywnie stwierdzić, że opisywane tutaj (niniejsze) mechaniczne „perpetum mobile” (PM) też musi działać w praktyce. Wszakże działanie efektu Coriolisa jest potwierdzone na niezliczonej ilości najróżniejszych przypadków, a nie tylko na wahadle z Fromborka. Tyle tylko, że niniejsze PM jest praktycznie mało użyteczne jako źródło darmowej energii z uwagi na swój mały moment napędowy i wysoce nieporęczną szybkość obrotową wynoszącą zaledwie jeden obrót na dobę. (Moment napędowy opisywanego tutaj koła zamachowego jest relatywnie mały, bo równy tylko jego momentowi bezwładności minus moment tarcia w jego łożyskach i minus moment hamujący pochodzący z niedoskonałości w jego wyważeniu i w precyzji nakierowania jego osi.) Niemniej na przekór swojej niewielkiej praktycznej użyteczności, koło to ciągle jest warte zbudowania, z uwagi na swoje świadomościowe, psychologiczne, dydaktyczne, oraz inspiracyjne walory. Jeśli zaś ktoś zechce zbudować sobie urządzenie generujące mu użyteczną technicznie ilość „darmowej energii”, wówczas moim zdaniem powinien zbudować jedną z maszyn „perpetum mobile” drugiej generacji opisywanych w (2) z punktów #J2 i #J1 pod koniec strony o nazwie „free_energy_pl.htm”, zaś przyjmujących formę „silników na magesy stałe”.

#F2. Znaczenie opisywanego tutaj mechanicznego perpetum mobile jako jednej z przełomowych ilustracji dokonujących rewolucji w poglądach, we wiedzy, oraz w emocjonalnym nastawieniu widzów:

Oczywiście, jak każde możliwe „perpetum mobile”, takie koło zamachowe obracane działaniem owego „efektu Coriolisa” będzie posiadało ogromną wartość jako ciekawostka techniczna i jako ilustracja poprawności idei tych urządzeń. Wszakże jego wiecznie kontynuowane obroty o 15 stopni co każdą godzine, a o 1 cały obrót na dobę, będą każdemu kto je oglądnie naocznie i ilustracyjnie dowodziły, że „perpetum mobile” daje się jednak zbudować, oraz że dotychczasowa nauka, jak zwykle, i tym razem była w błędzie wydając swoją kategoryczną aczkolwiek wysoce kłamliwą i szkodliwą opinię, że urządzenia takie nigdy jakoby NIE będą działały.

Z tego właśnie powodu ja osobiście zapropowałem aby takie wiecznie obracające się koło zamachowe, obok łatwego do zbudowania i stąd historycznie przełomowego „koła Bhaskara” opisanego w punkcie #F7 poniżej, zostało zainstalowane w przyszłym muzeum darmowej i samoodtwarzającej się energii we Wszewilkach (lub w Miliczu). Do zorganizowania tam takiego właśnie muzeum ja namawiam mieszkańców owych miejscowości już od dosyć dawna. Swoje propozycje co do tego jakie generatory „darmowej energii” powinny być wystawione w takim właśnie museum z Wszewilek, opisałem w punkcie #F4.1 z aktualizacji strony internetowej „wszewilki_jutra.htm” – o marzeniach na temat lepszej przyszłości dla wsi Wszewilki datowanej 27 lutego 2008 roku, lub później.

Przydatność opisywanego tutaj koła zamachowego jako wysoce uczącego eksponatu dla dowolnego muzeum, jest powiększana przez fakt, że koło takie praktycznie każde muzeum może sobie zamówić u miejscowych rzemielśników. Przy odrobinie lokalnego patriotyzmu koło to może być więc tam zbudowane albo zupełnie za darmo w tzw. „czynie społecznym”, albo też jedynie za niewielkim pokryciem kosztów materiałowych.

#F3. Jak zabrać się za zbudowanie opisywanego tutaj wiecznie obracającego się koła zamachowego:

Zbudowanie samego opisywanego tutaj wiecznie obracającego się koła zamachowego jest relatywnie proste. Wystarczy w tym celu pozyskać ze zbiornicy złomu jakieś stare koło zamachowe wraz z na stałe zespoloną z nim jego osią, lub pozyskać dowolne inne ciężkie i dobrze wybalansowane koło na osi – np. duże koło kolejowe. Następnie należy koło to lekko ułożyskować tak aby jego oś obrotu była równoległa do osi obrotu Ziemi. W tym celu jego oś obrotu należy ustawić w kierunku geograficznej linii północ-południe, nachylając tą oś do poziomu pod kątem równym szerokości geograficznej miejsca w jakim koło to się montuje. Przykładowo, dla takich kół montowanych na obszarze Polski, kąt ich nachylenia do poziomu będzie wynosił gdzieś pomiędzy 49 stopni a 55 stopni – zależnie od położenia miejscowości w której ktoś będzie je budował. Po zmontowaniu koło to należy jeszcze raz dokładnie sprawdzić na jego precyzyjne wybalansowanie przy kątowym ustawieniu, oraz na lekkość jego obrotów. Jeśli będzie ono precyzyjnie wybalansowane i łatwo obracające się, dowolne oznaczenie na jego obwodzie wykaże że koło to faktycznie samo się obraca o jeden obrót na dobę.

Dla nieco lepszego zilustrowania faktycznych obrotów opisywanego tu koła zamachowego, obracającą się wraz nim jego oś można sprzęgnąć z jakąś zwielokratniającą przekładnią wskaźnikową. Rolę tej przekładni może spełniać mechanizm jakiegoś starego i wyzłomowanego zegara. Mechanizmy takich starych zegarów często bowiem były budowane na przełożenie 1:1440 (1440 = 24×60). Kiedy więc na wejście do przekładni zwielokratniającej o takim przełożeniu podawany będzie jeden obrót na dobę, na wyjściu z niej otrzyma się jeden obrót na minutę. Czyli dowolna (najlepiej duża) wskazówka przymocowana na wyjściu z owej przekładni będzie się już obracała z szybkością wyraźnie odnotowywalną wzrokowo, bowiem z szybkością z którą obracają się wskazówki sekundowe w dzisiejszych zegarkach.

Oczywiście, największym wyzwaniem dla budowniczych takiego koła zamachowego byłoby przekształcenie go w generator elektryczności. Wszakże aby mogło ono pracować jako taki generator, należy je zaopatrzyć w przekładnię zwielokratniającą która jego jeden obrót na dobę będzie zamieniała na jakieś użyteczne obroty które byłyby w stanie wygenerować elektryczność. Na szczęście, owo wyzwanie jest czysto hipotetyczne, bowiem wydajność energetyczna takiego pojedyńczego koła zamachowego jest na tyle niewielka, że „skórka NIE jest warta wyprawki”. Stąd taka jego zamiana na generator elektryczności miałaby jedynie wartość dowodową dokumentującą wszystkim że faktycznie koło to jest w stanie generować darmową elektryczność i to na przekór iż dotychczasowa oficjalna nauka ziemska twierdziła kategorycznie że takie generowanie darmowej elektryczności jest absolutnie niemożliwe. Praktycznie jednak ilość elektryczności którą by ono generowało byłaby zbyt niewielka aby uzasadniać jego praktyczne wykorzystanie na szeroką skalę. Niemniej ilustracyjne wykazanie że koło to faktycznie generuje darmową elektryczność miałoby spore znaczenie inspirujące. Wszakże umotywowałoby ono ludzi do szukania innych zasad działania dla perpetum mobile które będą w stanie wygenerować znacznie wyższe ilości elektryczności.

Aby takie wiecznie rotujące koło zamachowe mogło napędzać jakiś mały generatorek elektryczności, z jego osią musiałaby zostać sprzężona jakaś przekładnia (np. skrzynka biegów), która zamieniałaby jeden obrót na dobę tegoż koła na co najmniej jeden obrót na sekundę wirnika owego generatorka. Czyli przekładnia taka musiałaby dawać przełożenie zwielokratniające o wartości co najmniej 1:86400. To zaś oznacza, że gdyby taką przekładnię zwielokratniającą oprzeć na mechanicznej zasadzie działania – tak jak to było czynione w starych zegarach, wówczas jedynie jej straty na tarcie konsumowałyby cały moment napędowy generowany przez owo koło. Praktycznie zresztą przekładnia taka typowo sama by się zacinała i niezdolna byłaby do przenoszenia ruchu z powodu swego wewnętrznego tarcia. Z kolei ewentualna przekładnia hydrauliczna miałaby większe przecieki niż wydajność pompująca generowana przez ruch owego koła.

Podsumowując tu rozważania, jako użyteczne źródło darmowej energii narazie omawiane tu pojedyncze koło zamachowe pozostaje niemal nieprzydatne w wersji konstrukcyjnej opisanej powyżej. Niemniej ciągle w mojej opinii posiada ono rewolucyjne znaczenie. Wszakże ilustracyjnie dowodzi ono że faktycznie istnieją zasady działania zdolne dostarczyć ludziom wieczystego ruchu za darmo. Stąd reprezentuje ono wizualny dowód na poprawność idei perpetum mobile. Ponadto stanowi ono punkt startowy dla rozpracowania energetycznie bardziej wydajnych systemów takich kół. Jako takie, ma ono duże znaczenie jako historyczna i muzealna ciekawostka, jako pomoc dydaktyczna, jako źródło inspirujące dalsze poszukiwania innych zasad działania dla bardziej użytecznych perpetum mobile, oraz jako przełom w naszym myśleniu.

#F4. Dlaczego opisywanego tutaj wiecznie obracającego się koła zamachowego NIE wynaleziono już dawno temu przez zupełny przypadek:

Aby opisywane tutaj koło zamachowe zadziałało jako perpetum mobile, jego oś obrotów musi być dokładnie równoległa do osi obrotów Ziemi. Wymóg ten, aczkolwiek bardzo elementarny, faktycznie uniemożliwił przypadkowe wynalezienie tego koła. Wszakże praktycznie niemal wszystkie koła zamachowe które ludzie zbudowali, mają swoje osie obrotu ułożyskowane poziomo. Na przekór więc, że takich kół zamachowych zbudowano na Ziemi całe mnóstwo już w pierwszym okresie budowy silników parowych i spalinowych, faktycznie niemal żadne z nich nie pracowało w ustawieniu które zamieniałoby je w perpetum mobile. Aby bowiem któreś z takich kół o dokładnie poziomej osi obrotu zadziałało jako perpetum mobile, musiałoby ono być zainstalowane dokładnie na równiku Ziemi, zaś jego oś obrotu skierowana dokładnie po linii północ-południe. Tymczasem wzdłuż równika Ziemi niemal NIE ma ośrodków cywilizacyjnych, w których ustawiano by kiedyś pierwsze silniki parowe lub spalinowe. Użytkownicy tych silników NIE mieli więc okazji aby zaobserować przypadkowe zadziałanie ich kół zamachowych jako urządzeń perpetum mobile. Faktycznie więc ludzkość nigdy NIE otrzymała szans na przypadkowe odkrycie że koła zamachowe mogą zadziałać jako urządzenia perpetum mobile.

#F5. Historia opisywanego tutaj wiecznie obracającego się koła zamachowego:

Dyskutowane powyżej wiecznie obracające się koło zamachowe po raz pierwszy opisane zostało publicznie w lutym 2008 roku na googlowskiej grupie dyskusyjnej „pl.sci.fizyka”, w wątku dyskutującym grzałkę telekinetyczną. (Grzałka ta opisana jest dokładniej w „części #E” strony „free_energy_pl.htm”, a także na odrębnej stronie internetowej „boiler_pl.htm” – o szokujących losach rewolucyjnej grzałki która pobiła wszelkie rekordy.) Następnie to koło zamachowe dyskutowane było na odrębnym wątku, w całości poświęconym jego opisowi. Po polsku wątek ten był publikowany na tamtej samej googlowskiej grupie dyskusyjnej pl.sci.fizyka. Natomiast po angielsku wątek ten był publikowany na grupie „groups.google.com/group/sci.physics/” .

Niestety, głosy w internetowej dyskusji na temat tego koła były niemal wyłącznie negatywne i sprowadzały się głównie do pozbawionego uzasadnień powtarzania stwierdzań dzisiejszej nauki że urządzeń „perpetum mobile” nie daje się zbudować. Stąd ta internetowa dyskusja wcale nie wprowadziła żadnych nowych wartości poznawczych, a jedynie sprowadzała się do obrzydzania czytelnikom ewentualnych prób podjęcia praktycznej budowy tego koła.

Po przedyskutowaniu tego koła w internecie, oraz widząc że dyskusja tam wiedzie do nikąd, pod koniec lutego 2008 roku zdecydowałem się wprowadzić pełny opis tego koła na stałe do niniejszej strony internetowej. Kierowałem się przy tym nadzieją że niniejsze opisy zachęcą jakiegoś hobbystę do fizycznego zbudowania tego koła.

Opisywane tutaj koło zamachowe wiecznie obracane efektem Coriolisa jest też skrótowo opisane w punkcie #F4.1 strony internetowej „wszewilki_jutra.htm” – o marzeniach na temat lepszej przyszłości dla wsi Wszewilki.

#F6. Cały system kół zamachowych – czyli jak udoskonalić zasadę opisywanego powyżej wiecznie obracającego się pojedynczego koła zamachowego, aby zwiększyć jego wydajność energetyczną:

W punkcie #B1.2 tej strony zostało wyjaśnione, że aby urządzenia „perpetum mobile” zamienić w generatory darmowej energii, konieczne jest uformowanie w nich „energetycznego sprzężenia zwrotnego”. Sprzężenie to część energii które one generują na wyjściu musi dostarczać im na wejście, w ten sposób „rozmnażając” ich wydatek energetyczny. W pojedynczym kole zamachowym opisywanym poprzednio uformowanie takiego sprzężenia zwrotnego jest niemożliwe. Jednak jeśli zestawi się razem cały system złożony z kilku takich kół, wówczas w systemie tym sprzężenie owo jest już osiągalne. Rozważmy teraz jak daje się ono osiągać.

Moment bezwładności jest pierwszą wielkością która umożliwia relatywnie łatwe uformowanie takiego sprzężenia zwrotnego w systemie kół zamachowych podobnych do koła opisywanego poprzednio. Jak zaś nam wiadomo z informacji dostarczonej w punkcie #F1, ów moment bezwładności liniowo wpływa na ilość energii generowanej przez to koło lub przez system takich kół. Czyli im większy moment bezwładności tego koła zamachowego czy systemu kół, tym więcej darmowej energii można z niego pozyskać. Z kolei zwiększanie jego momentu bezwładności daje się osiągnąć aż na dwa możliwe sposoby. Jednym z nich jest zwiększanie masy tego koła – co jest bardzo niezgrabnym sposobem. Wszakże aby produkować jakąś użyteczną ilość energii, koło takie musiałoby być masywne i ważyć wiele ton. Inny, bardziej „elegancki” sposób zwiększenia jego memontu bezwładności polega na użyciu tzw. „efektu żyroskopowego”. Ów zaś efekt będzie zwiększał moment bezwładności omawianego tutaj koła, jeśli koło to zamiast być budowane jako jedno masywne koło, raczej będzie budowane w sposób segmentowy jako system kilku mniejszych kół nawzajem zwiększających swoją prędkość obrotową. Musimy wszakże pamiętać, że faktyczne to Ziemia obraca się w odniesieniu do omawianego tu koła, a nie koło to w odniesieniu do Ziemi. Oczywiście, taki system żyroskopowy nadal musi być dokładnie wyważony, tak aby nie formował grawitacyjnego momentu oporowego. Co ciekawsze, przy takiej segmentowej budowie opisywanego tutaj dobrze wyważonego systemu żyroskopowego, szybkość obrotowa jego kół składowych (tych dających efekt żyroskopowy) daje się podać na ich wejście właśnie poprzez energetyczne sprzężenie zwrotne z ich wyjściem. System taki będzie więc „rozmnażał” energię którą generuje.

Kolejną wielkością która też jest w stanie umożliwić uformowanie energetycznego sprzężenia zwrotnego w całym systemie kół zamachowych, jest zdolność do przechwytywania efektu Coriolisa w ruchu. Mianowicie, zachowanie wód w szybkich rzekach sugeruje, że efekt Coriolisa może być w stanie zadziałać i na koła zamachowe które już wirują. (Oczywiście, czy faktycznie tak się stanie, ujawnią to nam eksperymenty prowadzone po zbudowaniu pierwszych takich kół.) To zaś praktycznie oznacza, że kilka kół zamachowych mogłoby być sprzęgane w całe kaskady za pomocą przekładni sprzęgających. W kaskadach tych pierwsze koło, którym byłoby owo koło zamachowe opisane poprzednio – o jednym obrocie na dobę, napędzałoby za pomocą przekładni sprzęgającej następne koło, które już obracałoby się szybciej, ciągle jednak przechwytując efekt Coriolisa, to zaś napędzałoby przez przekładnię sprzęgającą następne koło, itd., itp. W rezutacie ostatnie z owej kaskady kół miałoby prędkość obrotową zdolną do efektywnego napędzania generatora elektryczności, zaś jego moment napędowy byłby równy sumie momentów napędowych całej kaskady. Taka więc kaskada kół zamachowych dawałaby prędkościowe sprzężenie zwrotne. Znaczy umożliwiałaby ona zbieranie ruchu obrotowego na wyjściu z jednego koła i podawanie tego ruchu na wejście następnego koła.

Jeśli efekt Coriolisa umożliwi formowanie takich kaskad kół zamachowych o wzrastających prędkościach, wówczas zmianie ulegnie natura owych przekładni sprzęgających umieszczanych pomiędzy poszczególnymi kołami. Mianowicie, przy jednym kole zamachowym, przekładnia która podawałaby jego obroty na generator elektryczności byłaby tzw. przekładnią zwielokratniającą. Jak zaś to wyjaśniono powyżej w punkcie #F3 tej strony, przekładnie zwielokratniające mają górne graniczne przełożenie przy którym ich wewnętrzne tarcie zaczyna powodować ich samozacinanie się. Dlatego np. przełożenie 1:86400 byłoby technicznie bardzo trudne do osiągnięcia w przekładni zwielokratniającej. Jeśli jednak mamy do czynienia z dwoma kołami zamachowymi, każde z których jest samonapędzane efektem Coriolisa, wówczas przekładnia sprzęgająca która reguluje ich wzajemne prędkości traci swój charakter przekładni zwielokratniającej. Jej przełożenie może więc być dowolnie duże (znaczy nawet większe od 1:86400), a przekładnia ta ciągle będzie działała bez samozacinania się. Dlatego w takiej kaskadzie samonapędzających się kół zamachowych, prędkość na wyjściu która stanie się zdolna do efektywnego napędzania generatora elektryczności, prawdopodobnie da się wówczas uzyskać już przy kaskadach złożonych z zaledwie dwóch lub trzech kół zamachowych. Ciekawe, że kiedy w lutym 2008 roku publikowałem tu powyższe wyjaśnienia, NIE spodziewałem się, że w 10 lat później, tj. w lutym 2018 roku, tak właśnie już działające maszyny „perpetum mobile” będę mógł oglądnąć na wideach z YouTube.com – tyle że przy żadnej z nich NIE zobaczę informacji, iż inspidracja do ich idei wywodzi się z niniejszych moich opisów.

Podsumowując niniejsze wyjaśnienia, faktyczne zbudowanie opisywanego poprzednio, pojedyńczego wiecznie obracającego się koła zamachowego, jest tylko początkiem, a nie ukoronowaniem. Zbudowanie to stwarza bowiem możliwość poznania cech i zachowań takich kół – wszakże dotychczas nikt nie badał ich właściwości. Z kolei owo poznanie otwiera możliwość budowania całych systemów takich kół, które to systemy będą już podatne na dalsze usprawnienia jakie zwiększą ich wydajność energetyczną. Kolejnym więc krokiem po zbudowaniu pierwszego takiego koła byłoby jego przekonstruowanie np. w system żyroskopowy oraz w system kaskadowy. System taki byłby złożony z kilku dobrze wyważonych kół zamachowych, których wirowanie samo by się napędzało, a które by nawzajem zwiększały swój moment bezwładności i swoją szybkość wirowania (a stąd i swój wydatek energetyczny). Co ciekawsze, owe coraz szybciej wirujące składowe koła zamachowe mogłyby być skonstruowane jako wirniki generatorów elektryczności. W ten sposób stałoby się możliwe podniesienie wydajności energetycznej opisywanej tutaj zasady „perpetual motion”, oraz być może nawet przekształcenie tej zasady w zasadę technicznie użytecznego, choć nadal „narowistego”, generatora darmowej energii.

#F7. Po informacje jak budować urządzenia „darmowej energii” już teraz zdolne do generowania co najmniej kilku „kW” energii, a także po linki do darmowych wideów ilustrujących prototypy takich urządzeń, patrz punkty #J2 i #J1 na stronie „free_energy_pl.htm”:

W owym bowiem punkcie #J2 ze strony „free_energy_pl.htm” wyjaśniam zasady działania, budowę i najważniejsze sekrety wykonawcze dla aż całego szeregu maszyn „perpetum mobile” pierwszej, drugiej i trzeciej generacji, jakie już obecnie posiadają ogromną wartość komersyjną. Przykładowo, tania, prosta i łatwa do zbudowania maszyna „perpetum mobile zwana „koło Bhaskara” (po angielsku „Bhaskara’s Wheel”), jaka wynaleziona została jeszcze w 1150 roku przez dawnego matematyka z Indii o nazwisku Bhaskara II, jakiej działanie gwarantuje i dokumentuje już wielu hobbystów którzy zbudowali sobie jej działające prototypy, zaś jakiej działanie liczne darmowe widea z YouTube.com pokazują każdemu oglądającemu – np. w lutym 2018 roku jedno z nich było dostępne pod adresem youtube.com/watch?v=50Aag0J0Qe4, po wystawieniu jej np. w oknie wystawowym, wzbudzi wręcz masowe pielgrzymki ludzi pragnących sobie ją oglądnąć i stąd przysparzających dodatkowych klientów temu co ją posiądzie. Co jednak nawet istotniejsze, dalszy rozwój nieco podobnie działających jak owo „koło Bhaskara” maszyn „perpetum mobile”, tyle że już „drugiej generacji”, podłączonych do jakiegoś dynama albo generatora energii, jest w stanie uformować agregat generujący użyteczną „darmową elektryczność”. Np. w Indiach już zbudowany został taki agregat wytwarzający 3.5 kW – podczas gdy np. całe moje gospodarstwo domowe (dwie osoby plus kot) średnio zużywa jedynie około 10% z jego wydatku. Czyli podjęcie fabrycznej produkcji takich tanich i prostych maszyn „perpetum mobile” ma potencjał aby uczynić ich producenta jednym z najbogatszych i najbardziej wpływowych ludzi świata, a jednocześnie naocznie zilustrowałoby każdemu jak bardzo ludzkość jest okłamywana i powstrzymywana przed wdrażaniem postępu przez starą, monopolistyczną, skorumpowaną oficjalną naukę ateistyczną – prawdopodobnie pomagając uratować w ten sposób naszą cywilizację przed szybko nadchodzącą zagładą i wyludnieniem lat 2030-tych.

* * *

Zaprezentowane powyżej opisy koła zamachowego wiecznie napędzanego efektem Coriolisa zaprezentowane zostały w punkcie #F1 mojej strony internetowej o nazwie „free_energy_pl.htm”, aktualizacja z dnia 3 marca 2008, lub później. Skrótowo to samo koło zamachowe opisane zostało też w punkcie #F4.1 strony internetowej „wszewilki_jutra.htm”, aktualizacja z dnia 27 lutego 2008, lub później. Najnowsza aktualizacja strony „free_energy_pl.htm” powinna być dostępna pod następującymi adresami – jeśli nie zostala ona tam jeszcze zasabotażowana przez mroczne moce jakie ostatnio panoszą się w internecie i na Ziemi:
http://www.geocities.ws/immortality/free_energy_pl.htm
http://totalizm.zensza.webd.pl/free_energy_pl.htm
http://quake.hostami.me/free_energy_pl.htm
http://totalizm.com.pl/free_energy_pl.htm
http://cielcza.cba.pl/free_energy_pl.htm
http://energia.sl.pl/free_energy_pl.htm
http://pajak.org.nz/free_energy_pl.htm
http://totalizm.pl/free_energy_pl.htm

Każdą ze stron wymienionych w tym wpisie przez podanie tylko jej internetowej nazwy, czytelnicy mogą sobie odnaleźć i przeglądnąć jeśli do dowolnego z podanych powyżej adresów zamiast nazwy „free_energy_pl.htm” dołączą nazwę tej mojej strony, jaką zechcą przeglądnąć. Przykładowo, jeśli zachcą wywołać sobie i przeglądnąć moją stronę o nazwie „propulsion_pl.htm” np. z witryny o adresie http://totalizm.com.pl/free_energy_pl.htm , wówczas wystarczy aby zamiast owego adresu witryny wpisać w okienku adresowym wyszukiwarki następujący nowy adres http://totalizm.com.pl/propulsion_pl.htm .

Warto też wiedzieć, że niemal każdy NOWY temat jaki ja już przebadałem dla podejścia „a priori” nowej „totaliztycznej nauki” i zaprezentowałem na tym blogu, w tym i niniejszy temat, jest potem powtarzany na wszystkich lustrzanych blogach totalizmu, które ciągle istnieją (powyższa treść jest tam prezentowana we wpisie numer #146). Kiedyś istniało aż 5 takich blogów. Dwa ostatnie blogi totalizmu, jakie ciągle NIE zostały polikwidowane przez licznych przeciwników „totaliztycznej nauki” i przeciwników wysoce moralnej „filozofii totalizmu”, można znaleźć pod następującymi adresami:
https://totalizm.wordpress.com
http://totalizm.blox.pl/html

Z totaliztycznym salutem,
Dr inż. Jan Pająk