#131: Bitwa o Milicz, a dzialanie praw moralnych:

Motto: „Kazda wojna agresywna jest wojna niemoralna – dlatego prawa moralne dopilnowuja aby zawsze w ostatecznym rachunku przegrali ja agresorzy a wygrali napadnieci.”

Na calym szeregu stron internetowych totalizmu (patrz strona o nazwie „totalizm_pl.htm”) opisany jest nowo-odkryty rodzaj praw wszechswiata, które silnie wplywaja na nasze zycie, a które nazywane sa prawami moralnymi (patrz strona o nazwie „morals_pl.htm”). I tak prawa moralne opisane sa nie tylko na stronie o filozofii totalizmu (patrz strona o nazwie „totalizm_pl.htm”) oraz na stronie o przeciwienstwie totalizmu – czyli o filozofii pasozytnictwa(patrz strona o nazwie „parasitism_pl.htm”), ale takze na stronach o nirwanie(patrz strona o nazwie „nirvana_pl.htm”), moralnosci (patrz strona o nazwie „morals_pl.htm”), karmie (patrz strona o nazwie „karma_pl.htm”), wehikulach czasu (patrz strona o nazwie „timevehicle_pl.htm”) i Koncepcie Dipolarnej Grawitacji (patrz strona o nazwie „dipolar_gravity_pl.htm”). Poniewaz w kazdej wojnie wszystkie prawa i zjawiska ujawniaja swe dzialanie w ekstremalny sposób, równiez i dzialanie praw moralnych najwyrazniej rzuca sie w oczy wlasnie w zdarzeniach zachodzacych podczas wojny. Podsumujmy wiec teraz w skrócie te skutki zadzialania praw moralnych, które staja sie klarownie widoczne juz na podstawie opisów ze strony „bitwa_o_milicz.htm” dotyczacych bitwy o wyzwolenie malego miasta Milicza. Oto najwazniejsze z nich:
(1) W ostatecznym rozrachunku kazda wojne zawsze przegrywa agresor. Pod wzgledem moralnym w kazdej wojnie nastepuje wszakze zmaganie pomiedzy „agresorem” i „broniacym sie”. Agresorem wedlug praw moralnych jest zawsze ten kto wysyla swoja armie aby ta militarnie zaatakowala nie jego terytorium. Broniacym sie jest dla praw nmoralnych zawsze ten kto broni przed owa agresja swe wlasne terytorium zaatankowane przez agresora. Prawa moralne w kazdej takiej wojnie maja bardzo proste dzialanie – mianowicie zawsze w ostatecznym rozrachunku powoduja one ze wojne ta przegrywa agresor a wygrywa broniacy sie. Przykladem takiego wlasnie dzialania praw moralnych jest nie tylko druga wojna swiatowa opisana na stronie „bitwa_o_milicz.htm”, ale praktycznie kazda wojna. W mojej opinii najdoskonalszym przykladem na takie wlasnie dzialanie praw moralnych jest wojna Finsko-Radziecka z lat 1944-5, przez Finów nazywana „wojna kontynuacyjna” (tj. „Continuation War”). Wojne ta wygrali Finowie, na przekór ze walczyli przeciwko poteznej armii radzieckiej która wlasnie dobijala Niemców. Oczywiscie, glównym powodem dla którego ja wygrali bylo zadzialanie praw moralnych. Wszakze w owej wojnie garstkowa armia Finów reprezentowala broniacych sie, podczas gdy potezna armia radziecka byla agresorem. Z kolei Niemców Rosjanie
byli w stanie pokonac tylko poniewaz prawa moralne ich (Rosjan) traktowaly jako broniacych sie, zas armie Hitlera traktowaly jako agresora.
(2) W poczatkowej fazie kazdej wojny rozwój sytuacji jest taki ze jasno i jednoznacznie on ukazuje kto jest agresorem a kto broniacym sie. Znaczy, w poczatkowej fazie kazdej wojny agresor odnosi sukcesy az do chwili gdy swoimi dzialaniami nie udokumentuje kazdemu ilustratywnie ze jest wlasnie agresorem. Dopiero potem do akcji wkraczaja prawa moralne i agresor zaczyna stopniowo przegrywac dana wojne.
(3) Losy indywidualnych ludzi walczacych po stronie agresora z uplywem czasu upodabniaja sie do losów jakie ów agresor zgotowal ludziom walczacym po broniacej sie stronie. Znaczy, do losów walczacych po stronie agresora zastowanie ma prawo moralne zwane „prawem bumerangu” (patrz strona o nazwie „morals_pl.htm”).
Dzialanie praw moralnych w warunkach wojennych opisywane na stronie „bitwa_o_milicz.htm”, najprzejrzysciej jest uwypuklone w opisach pod rysunkami „Fot. #1a” do „Fot. #1d” ze strony internetowej „bitwa_o_milicz.htm” .
Zdjecia #1a do #1c ze strony „bitwa_o_milicz.htm” pokazuja czolgi które wygraly druga wojne swiatowa. Pierwsze zdjecie pokazuje czolg T-34 produkcji radzieckiej. To wlasnie ten czolg zostal zniszczony „pancerna piescia” w chwili wjazdu na rynek Milicza. Jego wypalony szkielet przez spory czas potem straszyl na wlocie do milickiego rynku. Natomiast jego upieczona zywcem zaloga pochowana zostala w Miliczu.
Na zdjeciu „Fot. #1a” ze strony „bitwa_o_milicz.htm” pokazany jest radziecki czolg „T-34”. Okazal sie on najlepszym czolgiem drugiej wojny swiatowej. Faktycznie tez w powiazaniu z doskonala strategia jego uzycia stosowana przez wojska radzieckie, to wlasnie on wygral owa wojne. Strategia Rosjan w uzyciu tego czolgu polegala na bardzo szybkim wbijaniu dwóch poteznych kolumn takich czolgów wiozacych piechote na swoich grzbietach w opierajacy sie im front niemiecki. Kiedy zas obie kolumny sie spotykaly jakis dystans od frontu, zamykaly one „kociol” poczym dokumentnie anihilowaly wszystkich Niemców którzy sie w kotle tym znalezli. Z tego powodu, poprzez systematyczne stosowanie takiej strategii wbijania sie dwóch kolumn we front, otaczania nimi jakiejs jednostki niemieckiej, oraz nastepnego systematycznego wycinania w pien wszystkich okrazonych, Niemcy wkrótce przestali miec na froncie wschodnim wystarczajaca liczbe zolnierzy aby móc sie efektywnie bronic. Front ten szybko tez dal sie Niemcom poznac jako rodzaj „czarnej dziury” w która bez przerwy wysylani musieli byc nowi zolnierze aby tam znikac na zawsze. Jak tez wiadomo, w drugim etapie wojny zolnierze niemieccy otrzymanie rozkazu odkomendowania
na front wschodni traktowali jak wyrok smierci na siebie.
Dla odmiany strategia aliantów byla bardzo przestarzala i zupelnie nie wykorzystywala szybkosci, operatywnosci ani mocy uderzenia czolgów. Mianowicie alianci atakowali Niemców „lawa”, wypierajac ich na calym froncie równoczesnie, jednak w zasadzie nie okrazajac ani nie anihilujac. Czolgi u aliantów pelnily wiec role podobna jak ostatnio w Iraku, tj. tylko jakby rodzaju samobieznych dzial i maszynówek z wlasnym pancerzem chroniacym ich zalogi przed ogniem drobnej broni. Z powodu tej nieefektywnej strategii relatywnie niewielkie sily niemieckie zachodniego frontu byly w stanie dlugo powstrzymywac cala armie aliancke przed wyzwoleniem Europy.
Powyzszy czolg „T-34” wszedl do seryjnej produkcji w 1936 roku. Wazyl on 32 tony. Byl 6.1 metra dlugi, 3 metry szeroki, oraz 2.45 metra wysoki. Obslugiwany byl przez zaloge 5-cio osobowa. Jego predkosc maksymalna wynosila 56 km/godz. Mial on dzialo 85 milimetrowe, o zasiegu efektywnego ostrzalu 3 050 metrów. Mial on tez cala mase udoskonalen technicznych które dodatkowo zwiekszaly jego przewage i efektywnosc. Przykladowo, wszystkie boczne powierzchnie pancerza byly nachylone. Odbijaly wiec nadlatujace pociski. Aby go zniszczyc konieczne bylo trafienie dokladnie w jeden z jego nielicznych slabych miejsc, np. pomiedzy korpus i wiezyczke. Jego pancerz byl karbowany – uniemozliwial wiec przyklejanie sie min magnetycznych. Jego konstrukcja byla prosta i niezawodna. Rzadko wiec sie psul i byl latwy do naprawy. Niemal pod kazdym wiec wzgledem technicznie górowal on nad innymi czolgami swego okresu.
Na zdjeciu „Fot. #1b” ze strony „bitwa_o_milicz.htm” pokazany jest amerykanski czolg M4A3E8 „Sherman”. Byl on szeroko stosowany przez sily alianckie na zachodnim froncie drugiej wojny swiatowej. Z uwagi jednak na malo efektywna strategie sil alianckich, czolg ten nie odegral zadnej wiodacej roli w wygraniu owej wojny. W czasie bowiem kiedy czolgi radzieckie systematycznie wyniszczaly i spychaly wojska niemieckie na obszarze od Moskwy az daleko poza Berlin, sily alianckie z wielka trudnosca wyparly lawa Niemców jedynie z kilku malych kraików polozonych wzdluz zachodnich brzegów Europy.
Czolg „Sherman” wazyl 34 ton. Byl 7.5 metra dlugi i 3 metry szeroki. Obslugiwany byl przez zaloge 5-cio osobowa. Jego predkosc maksymalna wynosila 48 km/godz. Mial on dzialo 76 mm. Byl on jednak relatywnie latwy do zniszczenia. Jego pancerz posiadal wiele pionowych powierzchni, byl wiec latwy do przebicia przez pociski kumulacyjne. Gladka powierzchnia pancerza ulatwiala przyklejanie sie min magnetycznych. Skomplikowana konstrukcja pomniejszala jego niezawodnosc i wydluzala naprawy. Duze zuzycie paliwa ograniczalo jego operatywnosc. Chociaz wiec wygladal on imponujaco, faktycznie w militarnym sensie byl on zwykla „siedzaca kaczka” która czekala na odstrzal.

Piszac o czolgach które wygraly druga wojne swiatowa, warto tez wskazac i „czolg który przegral ta wojne” – krótko tez informujac „dlaczego”. Dlatego na zdjeciu „Fot. #1c” ze strony „bitwa_o_milicz.htm” pokazany jest najdoskonalszy niemiecki czolg z czasów drugiej wojny swiatowej nazywany „Panther”. Podobnie jak wojska alienckie, równiez i Niemcy nie potrafili jednak w pelni wykorzystac zdolnosci bojowych tego czolgu. Cala bowiem ich strategia jego uzycia bazowala na doswiadczeniach w uzyciu czolgów zdobytych podczas pierwszej wojny swiatowej. Na dodatek do przestarzalej i nieodpowiedniej strategii jego uzycia, czolg ten posiadal tez wiele wad. Przykladowo, byl zbyt „wysoki” (54 cm wyzszy od rosyjskiego T-34) – a stad latwiejszy do trafienia, byl wolny – co okazywalo sie fatalone w gonitwach po duzych przestrzeniach Rosji, byl tez „delikatny” – a stad niezbyt dobrze sie sprawowal w trudnych warunkach terenowych, jego konstrukcja byla bardzo skomplikowana oraz zawieral niepotrzebnie duzo czesci – stad jego naprawy byly dlugie, zas ilosc czesci zamiennych jakie wymagal – duza. Mial tez sporo „slabych punktów”.
Budowe czolgu „Panther” podjeto w 1942 roku z zamiarem zastapienia nim jego poprzedników „Panzer IV” i „Panzer III” które pod kazdym wzgledem okazaly sie militarnymi niewydarzencami. Do konca wojny wyprodukowano okolo 4814 tych czolgów „Panther”. Wazyl on 44.8 ton. Byl 6.87 metra dlugi, 3.42  metry szeroki, oraz 2.99 metra wysoki. Obslugiwany byl przez zaloge 5-cio osobowa. Jego predkosc maksymalna wynosila 46 km/godz. Mial on dzialo 75 mm o zasiegu 3 km. (Jednak z odleglosci 3 km jego pociski nie byly juz w stanie przebic pancerza czolgów T-34.) Byl on jednak relatywnie latwy do zniszczenia. Jego pancerz tez posiadal kilka niemal pionowych powierzchni jakie nie odbijaly pocisków – byl wiec relatywnie latwy do zniszczenia. Gladka powierzchnia pancerza ulatwiala przyklejanie sie min magnetycznych. Skomplikowana konstrukcja pomniejszala jego niezawodnosc i wydluzala naprawy. Powolnosc ograniczalo jego operatywnosc na ogromnych przestrzeniach Rosji.
Chociaz wiec byl najdoskonalszym z calej rodziny piecu kolejnych udoskonalen niemieckiego czolgu „Panther”, nadal byl on daleki od dorównania swemu glównemu przeciwnikowi – radzieckiemu czolgowi T-34 (ze zdjecia powyzej).
Wystarczy tylko aby przegladnac podpisy pod tamtymi fotografiami #1a do #1d ze strony „bitwa_o_milicz.htm”, aby zrozumiec ze decydujacy o wygraniu dowolnej wojny wcale nie jest poziom zaawansowania technicznego, moc ekonomiczna, czy liczba wojsk, a poziom moralnosci (patrz strona o nazwie „totalizm_pl.htm”) oraz nastepstwa wynikajace z tego poziomu – np. wola i tradycja historycznego „uczenia sie”, usprawniania wlasnej strategii, czy „wyciagania wniosków z tego co sie dzieje na frontach”. Niestety, jesli ktos przygladnie sie losom ostatnich wojen, np. Wietnamu, Kuwejtu, Afganistanu, czy Iraku, wówczas latwo odkryje ze dzisiejsi wojskowi i politycy nawet z tych najbardziej rozwinietych krajów sa „hermetycznie zamknieci na uczenie sie i na wyciaganie wniosków z lekcji historii”. Kiedy wiec w koncu doigraja sie oni wojny z jakims dorównujacym im militarnie przeciwnikiem którego pozycja reprezentuje soba pobudki moralne a stad który ma wole i tradycje uczenia sie, wyciagania wniosków, oraz natychmiastowego wdrazania ustalen, losy tych polityków i wojskowych, a takze losy krajów których maja oni jakoby bronic, beda powtórzeniem losów Hitlera, jego wspólników, hitlerowskiej armii, niemieckiej techniki, oraz powojennej okupacji, podzialu i pokuty Niemiec. Jako osobie urodzonej w Polsce i goraco kochajacej swoja pierwsza ojczyzne, jest mi ogromnie przykro, ze zarówno polityczni jak i wojskowi przywódcy Polski tez okazuja sie nalezec do grupy tychze „lekcjo-szczelnych” którzy uparcie odmawiaja wyciagania wniosków z lekcji historii – patrz punkt #6 na stronie „bitwa_o_milicz.htm”. A przeciez Polska jest teraz niezaleznym krajem i narodem, moglaby wiec sobie pozwolic aby wybrac swoja wlasna droge ku lepszej przyszlosci (patrz strona o nazwie „partia_totalizmu.htm”).
Powyzsze zdjecia najwazniejszej broni uzywanej podczas drugiej wojny swiatowej, wraz z wyjasnieniami dlaczego dana bron dawala przewage stronie ktora sie bronila przed agresja, pokazane i wyjasnione sa na stronie internetowej „bitwa_o_milicz.htm” o adresach przytoczonych ponizej. Najnowsza aktualizacja strony „bitwa_o_milicz.htm” nosi date nie wczesniejsza niz 30 sierpnia 2007 roku (moze jednak juz nosic pozniejsza date). Owa strona „bitwa_o_milicz.htm” opublikowana jest juz na serwerach totalizmu. Powinna ona byc dostepna m.in. pod nastepujacymi adresami – gdzie rownoczesnie z trescia niniejszego wpisu do bloga totalizmu bede staral sie zainstalowac nawet jeszcze nowsza jej aktualizacje:

http://bandits.netfast.org/bitwa_o_milicz.htm
http://energy.atspace.org/bitwa_o_milicz.htm
http://evidence.ueuo.com/bitwa_o_milicz.htm
http://evil.php0h.com/bitwa_o_milicz.htm
http://evil.thefreehost.biz/bitwa_o_milicz.htm
http://evolution.prohosts.org/bitwa_o_milicz.htm
http://fruit.sitesled.com/bitwa_o_milicz.htm
http://god.anfor.net/bitwa_o_milicz.htm
http://god.ez-sites.ws/bitwa_o_milicz.htm
http://gravity.my-place.us/bitwa_o_milicz.htm
http://karma.freewebpages.org/bitwa_o_milicz.htm
http://karma.phpnet.us/bitwa_o_milicz.htm
http://nirvana.phpnet.us/bitwa_o_milicz.htm
http://one.fsphost.com/parasitism/bitwa_o_milicz.htm
http://parasitism.xphost.org/bitwa_o_milicz.htm
http://rubik.php0h.com/bitwa_o_milicz.htm
http://tapanui.ifastnet.com/bitwa_o_milicz.htm
http://wroclaw.s4u.org/bitwa_o_milicz.htm
http://wszewilki.greatnow.com/bitwa_o_milicz.htm
http://naj.zs.pl
Powyzszy tekst powtorzony jest rowniez na dwoch lustrzanych kopiach niniejszego bloga, mianowicie na http://www.getablog.net/totalizm oraz https://totalizm.wordpress.com .
Jesli zas ktos zechce przegladnac opisy z innych stron wspominanych w niniejszym wpisie, wowczas w powyzszych adresach nazwe „bitwa_o_milicz.htm” powinien zamienic na nazwe strony ktora chce przegladnac, np. strony „korea_pl.htm”.
Chociaz ludzie nie chca wiedziec o dzialaniu tzw. „praw nmoralnych”, ciagle prawa te rzadza ich zyciem z iscie zelazna reka.
Niech totalizm zapanuje,
Jan Pajak (Prof. dr inz.)

Advertisements

%d bloggers like this: